Relikt

[Gisevius VII]

Jestem reliktem
Przedmiotem z przeszłości
Który nie ma prawa istnieć
W obecnej rzeczywistość

Wrażliwość, szczerość
To zapomniane cechy
Które ja od wielu lat
Cały czas pielęgnuje

Lecz teraz zastanawiam się
Czy warto je podtrzymywać na życiu
Skoro one i tak nie zostaną
Przez nikogo docenione

Jestem wykopaliskiem
Które nie pasuje do te epoki
Do epoki seksu i kłamstw
Gdzie uczucia służą tylko do zabawy

Jestem zabawką Losu
Pomiataną na wszystkie strony
Która jest niszczona kawałek po kawałku
Gdyż musi zapłacić za grzechy przeszłości

Czy odnajdę jeszcze szczęście w miłości?
A czy ono istnieje?
Przecież w dzisiejszym świecie
Nie ma na nie czasu

[Anna_Ziemba]

Podoba mi się Twój wiersz, bo inentyfikuję się z podmiotem lirycznym. Też mi się czasem wydaje, że nie pasuję do obecnej rzeczywistości, że tylko dla mnie liczą się uczucia, miłość... ale Twój wiersz wskazuje, że dla Ciebie też liczą się wyższe wartości więc jest nas więcej:)
Rzeczywistość jest okrutna, jednak gdy bliżej się ją pozna pokazuje swoje wrażliwe oblicze, pokazuje że uczucia też się liczą:)

[Anna_Ziemba]

i jeszcze jedno! Choć wiem, że czasem trudno w to uwierzyć, ale szczęście w miłości i s t n i e j e:)