Serial w cieniu świecy

[Piotr Sanocki]

Od ciebie dzieli mnie tylko moja postawa
Jestem poważny zazwyczaj
Jak ta obok...
Smukła róża bez kolców

Tańczę mimowolnie, na ciemnym ekranie
Nikt nie patrzy
Wszyscy by tylko we mnie widzieli
Przedmiot zabawy

Postać, którą jedynie ty
Zawsze osłaniasz
Gdy chciałby mnie zdmuchnąć

Idźmy już do pokoju, proszę
I nie daj się więcej namówić na jego kolację
Bo z zazdrości aż się trzęsę

[Dorma]

Coś jest w tym wierszu, ale nie wszystko misie w nim podoba..

Np. zbyt częste używanie: moja, mnie, ty, niego, jego itd.Troche to drażni, choc nie jest nieznośne.

"Postać, którą jedyna ty" - tu mi nie pasuje to "ty" na końcu


I jeszcze jedno do treści.nie bardzo mi pasuje w pierwszej strofie stwierdzenie : być poważnym jak róża bez kolców.Troche dziwne porównanie. Czy ona jest poważna, bo ją ktoś oskubał z tych kolców?

Reszta na plus

Pozdrawiam
I ciesze się, że Cie widzę

[Piotr Sanocki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak jak ten konstruktywny komentarz.



Już wiem co gryzie! W strzeciej strofie

"Postać, którą jedyna ty
Zawsze osłaniasz od niego
Gdy chciałby mnie zdmuchnąć" - to poprawię. Myślę, że "od niego" mógłbym wywalić, a w pierwszym wersie lekko poprzekręcać:

"Postać, którą jedynie ty"


W czwartej strofie:

"Zanieś mnie już do pokoju, proszę" - pozbędę się "mnie" tak:

"Idźmy już do pokoju, proszę"


Dziękuję za wskazanie błędów ;)


Pozdrawiam serdecznie

PS. Ja też się bardzo cieszę, że znowu wróciłem ;)

[bona]

Od ciebie dzieli mnie tylko postawa
Jestem poważny zazwyczaj

tak wydaje mi sie lepiej, wiersz moim zdaniem do dopracowania
pozdrawiam

[Stefan_Rewiński]

Piter, fajnie się czyta i myśli, ale ostatni wers jakoś mi nie podchodzi, wymyśl coś, pozdrawiam, Stefan.