Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

zajadki polityczne


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pamięć jest zawodna. Można się zadumać nad sobą śledząc własną "tfurczość" z szuflady.
Poniżej fragmenty trzech zajadek politycznych z róznych okresów.

Późny Gomułka
-----------------
Bogom kościoły, królom królestwa
k...om burdele w kulcie k...stwa,
wielmożnym panom bogactwa wszelkie.
Nam gówno wielkie.
Rośnie w potęgę kraj na tym łajnie
i nikt nie powie, że nie jest fajnie
kiedy zgarbieni, plujący w dłonie.
Orzą jak konie.....

Późny Gierek
---------------
Kraju, Ojczyzno, Polsko !!.. Zgubnym snem uśpiona.
Słyszałem żeś Ty mężna, że niezwyciężona.
Ja młody syn Twej ziemi padam na kolana
I modlę się i proszę, obudź się kochana.
Daj mi poznać wyśniony, błogi smak wolności.
Ojczyzno, Polska Ziemio, Kraju mej miłości.....

Póżny Miller
-----------
Oporniki w klapach, ulotki z wieżowców
i rajd samobójczy przez szpaler zomowców
i słowa najprostsze czytane po bramach
człowieczej jedności najświętszy almanach,
marzenia wznoszone jak Boskie relikwie
i losy na szańcach w ostatecznej bitwie
i Lech na platformie i palce w V-ictorii
i rok Solidarnych uniesień i glorii.,
i zdrada i podłość i zamęt i kraty..
A gdzie się podziały nasze postulaty.

Wczesny Kaczyński
----------------------
Tutaj zapodam link z którego czerpię wiedzę na dziś.
http://www.michalkiewicz.pl/

pozdrawiam i życzę zadumy nad światem nie całkiem czarno białym

Opublikowano

Bardzo mi się podobuje,
A szczególnie "słuszny" okres Gomułko-Gierkowski.
Ale się nie zrewanżuję,
Od niedawna, hmm... rymuję
...i z tamtego czasu
Taki wierszyk pamiętam beztroski:

"Nie potrzebna ministrowi teczka
Księdzu jajeczka,
K...wie majteczki,
A nam związek sowiecki."

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA Nie jesteś dla mnie drobnostką.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN   nie masz serca!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      i nie udawaj, że dostrzegasz w ciemnym lesie …drobnostki
    • @Natuskaa Niebywałe. Wiersz zaczyna się od pasztetu, a kończy na kwietnym ogrodzie. A może i nie...? :D   Gdyby jednak słowo "pasztet" odczytać jako brzydotę, a ogród z kwiatami uznać za określenie piękna, to podmiotka znajduje się pomiędzy - lub w ogóle poza nimi, gdzieś obok.    Wiersz brzmi częściowo dysocjacyjnie, jakby peel był w stanie odrętwienia wywołanego zmęczeniem, zagubieniem, rozczarowaniem otaczającą rzeczywistością. Widzę tu opis momentu przeciążenia, kiedy człowiek niby ma co robić, ale w sumie sam nie wie co i trwa bezczynnie, trochę zabłąkany, a trochę zawieszony. I zastanawia się, dlaczego w ogóle utknął w tym stanie, w tym miejscu - z pasztetem - skoro mógłby przebywać w ogrodzie pełnym kwiatów. Na końcu wybrzmiewa nuta cichej rezygnacji. Nie z ogrodu. Z samego siebie.    Utwór opisuje to wszystko w sposób niebezpośredni. Nie ma tu słowa o zmęczeniu, rozczarowaniu, smutku. Może to nawet błąd interpretacyjny z mojej strony. Jednak w wierszu Autor zapisał proces myślowy, który subtelnie sugeruje nam warstwy emocjonalne podmiotu. To jak scenografia bazująca na zaledwie kilku rekwizytach - i jedna scena jednego aktora, który w akompaniamencie tykania zegara potrafi pokazać widzom wszystko, co było do pokazania. 
    • Zasnąłem w moim leśnym domu w kominku dopala się ogień  rozświetlając cały pokój.    Co noc przyjaciele przychodzą  jest ich cała wataha  przywódca przed drzwiami zasiada.   Zaprzyjaźniłem się z nimi   usiadłem po środku stada  małe wilki po mnie łażą.    Głos sowy przeplatany z wyciem  wilków nie pozwala zapomnieć  że są i zaznaczają swoją obecność.    Co noc gdy cisza trwa  stary zegar czas wybija nieustannie i bardzo brutalnie.   Czas ciągle płynie pośród  starych zegarów starych ścian  i obrazów które zawsze tutaj były.   Odizolowałem się od świata  pośród drzew pośród ścian  jestem u siebie i jest mi dobrze.    Nie zapraszam Cię do siebie  moi przyjaciele Cię nie chcą  bo nie ufają nikomu.   Ufamy tylko sobie  każdego dnia i w nocy ptaki dla mnie śpiewają pieśni. 
    • to ty idealna bielą twój styl nienaganny   a zapach mięty przywołał motyle na chwilę nie na chwilę
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...