jego Kochanie [I i A]

[Daria Śpiewak]

Biała Damo od kawy porannej
przyjdź popatrz
posłuchaj kran kapie
tutaj już nie ma skarbów na ścianach
już twój myśliwy nie poluje
leży i tylko błękit wykwitł niespodziewanie
spomiędzy powiek
jak zimno, jak pusto
bez twoich oczu, bez śmiechu
bez krzyku
bez kanapek do pracy bo po co
śmierdzi życiem w najgorszej odsłonie
on już stracił za dużo
na dnie pustej butelki szuka sensu
przyjaciele przyszli i poszli
nie z pustymi rękami tym razem
zostawili, zniszczyli

Biała Damo z grubymi okularami
on już tylko udaje, że żyje
żyje nie wiedząc po co
a udaje dla ciebie