Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

za zamkniętą ścianą cieni
z szybą, gdzie marzenia
upadają przy każdym wschodzie słońca
w tym tak realnym świecie
każde moje pragnienie
strącasz do otchłani milczenia
gdzie nadzieja jest już tylko
upadłym aniołem

przychodzi powoli
dama śmierci

Opublikowano

czy to jakaś zmowa??!?!?!! wszyscy by tylko umierać chcieli !! marzenia same sie nie spełnią, w ogóle rzadko kiedy sie spełniają, ale liczy się walka, droga, próby... czy nie lepiej jest "zagrać", stawką jest życie którego i tak masz już dość, wiec dużo nie stracisz...
sorka za ten tekst, ale dzisiaj od rana czytam "ody do samobójtwa" i już nie mam siły...nawet nie wiem czy Twój wiersz też taki był...ale z tym mi się skojarzył...
pozdrawiam i polecam nie poddawać się bez walki(i tak nie wygrasz, ale chociaż będziesz mieć trochę zabawy)

Opublikowano

tak czasem bywa ze wszyscy prawie pisza o smierci... troche sie moze to wydawac dziwne, ze mlodzi ludzie a im w glowie smierc, ale tak bywa, nom coz zrobic... wiersz ogolnie nawet niezly, podoba mi sie najbardziej z twoich dotychczasowych...

Opublikowano

A można robić postęp w pisaniu wierszy? Owszem matematyka, fizyka w tych dziedzinach można zrobić postęp, ale poezja to coś więcej niż odrabianie pracy domowej.
Ważna przede wszystkim jest Pani opinia podobnie jak wykształcenie własnego stylu. A jeśli już tworzymy coś swojego to jak ktoś moze ocenić "postęp"?
(raz lepiej, raz gorzej - wykres funkcji p(x))

ach ..Pani przecież wie, że jest Dobrze :)

Opublikowano

wszystko to juz znamy, nie zaskoczylas mnie za bardzo niczym, a te postepy nieszczesne... o mamo a z kim Pani sie sciga? wiersz przecietny.

Opublikowano

chociazby ze sama soba moze sie scigac, wg mnie postepy sa, ale nie chce ci tez slodzic ze jest wspaniale bo nie jest, postepy wzgledem poprzednich sa widoczne... a czym mozna zmierzyc postep, ot chociazby tym ze komus sie podoba badz nie...

Opublikowano

nie pisałem komentarza "na długość" poza tym nie dotyczył za bardzo wiersza... ale po prostu musiałem się wykrzyczeć, wczoraj już dostałem takiego uczulenia na samobójców, ze bym ich wszystkich pozabijał ;p :))) więc jezeli ktoś planuje samobója, to prosze się do mnie zgłosić :)))

Opublikowano

Klaudiusz-ile bierzesz od zlecenia na samobójców??? (to oczywisście żart) ;)
wiersz idealny do "zdolowania tych co na dnie"- jak ktoś miał wątpliwości co zrobić to już wie;)) - przeczytać ten wiersz i...
serdecznie pozdrawiam
anka
PS. przepraszam za ten "wisielczy humor"

Opublikowano

nadzieja jest już tylko upadłym aniołem...jak to tylko?! może aż? czyżby upadły anioł nie mógł już nigdy wstać? rozprostować skrzydeł? tchnięty nowymi marzeniami znów wzbić się pod niebo?

a dama smierci jest ślepa....ładniej powiedziawszy niedowidząca, zabiera tych, którzy jej się napatoczą, wystarczy więc jej schodzić z drogi :)

mimo wszystko wierszyk mi się podoba :) bo ładnie się czyta i taki malutki obrazek sie widzi, dość smutny, ale wystarczy właśnie parę rzeczy ruszyć i już będzie lepiej, weselej :)

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

ps ja pierwszy raz słyszę, że wraz ze wschodem słońca giną marzenia!!
moje wtedy się rodzą :)

Opublikowano

śnimy i marzymy przeważnie w nocy. gdy wstaje dzień wszystkie nadzieje stają przed rzeczywistością i giną (przynajmniej w kilku przypadkach)
na początku moje wierszyki nie podobały się nikomu, ale teraz przynajmniej kilka osób mówi, że jednak nie są aż takie beznadziejne. uważam więc to za jakiś postęp, i oczywiście podnoci mnie na duchu.

dzięki za wszystko... :))))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ładne   więc może przyszła już pora aby rozwalić granicę zostawić strachy potwora wraz z ludźmi rozpocząć życie   rozumem serce ostudzić pokonać wszelką depresję być w kręgu przyjaznych ludzi zawładnąć duchową przestrzeń   nie czytać żadnych horrorów  obejrzeć czułe romanse uśmiech rozlewać wokoło i z kimś się udać na tańce   o łzach też pora zapomnieć wszystko z pokorą przyjmować wspomnieć nieszczęścia Hioba cieszyć się życiem od nowa    wiem że łatwo się udziela rad, ale przy odrobinie samozaparcia można się zmienić   Pozdrawiam  
    • @Waldemar_Talar_Talar to bardzo mile.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pięknie dziękuję i przesyłam ciepłe pozdrowienia.
    • Witaj - tam kwiaty kwitną od wzruszeń - czysta poezja tak lubię -                                                                                                               Pzdr.serdecznie.
    • @violetta nawet nie Viola nie zwrociłaś uwagi jak ja słowo  "obżarta" napisałam  Nie myślę dziś w ogóle  No masakra
    • Światłość jest wśród nas Światłość jest wśród nas Światłość jest wśród nas Światłość jest wśród nas Światłość jest wśród nas Światłość jest wśród nas Światłość jest wśród nas   A ona postępuje...   Tyle razy wybrzmiał biały płomień 3 osób, po tym, gdy wyszedłem z ciemnego pomieszczenia, we śnie mijając zapylone krzesło, by zmierzać ku otwierającym się drzwiom. Potem przeskok, niby nic, proroctwo, czy przekleństwo. Wcześniej jednak był sen z Tobą, nie Tobą, w którym spełniłaś naga moje najskrytsze pragnienie, nie do końca, oczywiście. W miłości nie ma zasad, sprawiedliwość wspólnym dobrem jest, jak każde inne, przez chleb, po dom, po piękno i orgazm. Tu jednak doszło do rzeczy niemałych - demony, aniołowie, anielice, trzy rzekome postacie, rzekomo duchy; duchy, nie duchy. Piekło i Konstantynopol, moje poprzednie życie, w którym nierządnica, Wielki Babilon zdradzała mnie, by w obronie, w uroczym miejsciu, które w ruine popadło, w życiu obecnym powiedzieć mi, że mnie nienawidzi, bowiem nie zdołałem jej obronić, po morderczej walce, w której położyłem 2500 ludzi, Tureckich wojsk. I bramy Zonaro - dzieci bawiące się w mieście chrześcijańskim, gdy w pole widzenia, pod łuk z freskiem owym wjeżdża władca, zdziwiony masakrą, której dokonał. Złoty szlak, złota zasada wnioskowani, władze nie władze, królowie nie królowie. Duch „Jezusa” nie Jezusa, jam niby „Jezus”, nie Jezus.   Wszystko niby hymnem do miłości i świadectwem wiary w sieć puszczonym, śmiechem i drwiną ze mnie okraszone, żem przyznał otwarcie, żem chcrześcijanin i ustami swoimi wyznał, że Jezus jest Panem. Piekło wywinęło się z raju, a jam niby to upadły anioł - Abaddon Apollyon, mężczyzna, który z kobiety się narodził, by paść narody rózgą żelazną. I   (A) błąd jeden zasadniczy - że Bóg dobry wg mojego mniemania, że tajemnicy nie ma, że, to, co zapisało 7 gromów jednak sprzecznością jest, a cała zagadka, to odpowiedź taka, ze to ja jestem „Bogiem”.   I tak zbiegł czas, gu zgonu brodząc, współżyjąc z duchami, które rzekły o istnieniu ościeni, nieprzekraczalnych granic przestrzeni, niemalże niezniszczalnych ludzką dłonią. Prędkość światła względna, moja jest hipoteza Riemanna, mój jest TEARS (TRUTH EVALUATION AND REASONING SYSTEM), mój MITERYS (modelling Iterative, Tangible, Extreme, Realistic, Yielding, System), mój Algorithmic. Moja inteligencja mnie zabiła, wizje jak żywe, dotykalne myśli, istoty nierozpoznawalne, umysł lepszy niż komputer kwantowy, a jednak bezużyteczny tam. Tera wiem.   Technologie, frajdy zabawy, żyjące ciasteczka z pierwiastkiem serca, gwiazdy w sercu, radary w sercu, im duch dalej tym bardziej fizycznie. Zabijanie duchem, by w końcu dogoreć. Cel: piekło się skończy Cel: nie będzie tak źle Cel: będziesz miał wszystko Cel: zaraz wyjdzie słońce Cel: musisz założyć okulary, będziesz naukowcem Cel: .... nie trafiłeś   A za oknem i w uszach dźwięki z piekła rodem. Nie przestraszę się już żadnego horroru, żadnej tragedii, bowiem   To była moja tragedia i mój horror, to było moje katharsis.   Ona już nie postępuje.   Schizofrenia..   Chcesz to idź w tym kierunku, nie potrzebujesz marihuany, nie potrzebujesz LSD, amfetaminy ni alkoholu ni ecstasy.   Madonna, nauczyłaś diabła się modlić, Ty podła suko.   Ale teraz autostrada do piekła już przebyta, a ja opuszczam ten stan, fałszu używając, w nienawiści mając bałwochwalców.   Fanatyk fanatykiem, fanatyk z dobrym sercem, broni siebie, a każdy wie, boć to idiota, że najlepsza formą obrony jest atak.   Truizmy i urojenia - tu postawić należy znak równości niemalże bezwzględnej - trzy kreski w pionie niczym dzielące nas fascie - wiązki ludzi, którzy łącząc się ze sobą   Sprzeciwiają się dobru.   Koniec jazdy po bandzie własnego życia.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...