słabość

[Tomasz Obłuda]

chcę się jej pozbyć,
męczy mnie,rozkazuje,
co za suka parszywa,
twór socjalizacji,
co za siła potężna.

stają na przeciw siebie,
moralność dziecko ludzi,
i żądza z natury płynąca.

słabi poddają sie bezsilności,
w pseudoludzkości,
ludzkości nieludzkiej,
bo wbrew naturze.

ja walczę,
i zepchnę w przepaść niepamięci,
te odłamki kultury tkwiące w mojej duszy.

tylko ja będe własną granicą.

[Czarna Perła]

podoba mi sie ten ostatni wers :) baaardzo
pozdr
cz.p.

[Stanisław Kamykowski]

kilka (moim nic nie znaczącym zdaniem) błędów

pierwsza strofa-powtórzenie "co za" zbędne

"w pseudoludzkości,
ludzkości nieludzkiej"-zupełnie zkręcone i czytając na głos chyba nie brzmi najlepiej

w ostatnim wersie podkreślasz "ja" - niepotrzebnie, a poza tym powtarzasz ja z "ja walczę" jeśli zostatwisz ostatni wers taki jak jest to wytnij "ja" sprzed "walczę"

[Tomasz Obłuda]

no racja, w sumie
ale nie będe poprawiał bo nie poprawiam nigdy,
ale obiecuje na przyszłość nie robić błedów podobnych
dzięki

[zak stanisława]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

obiecanki- cacanki,
jesteś pewien że nie popełnisz jesli nie poprawisz na gorąco?
pozdrawiam ES

[JACEK KAWECKI]

a może tak

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pozdrawiam

[Nata_Kruk]

ha... Stasia ma rację, sugestie lepiej sobie zaraz gdzieś z boku wiersza zapisać..;), a ze słabościami, jak najbradziej walczyć trzeba. Twoją, pewnie pokonasz. Pozdrawiam...:)

[Anna Jugiel]

najśmieszniejsze jest to, że ja też nie wierzę w miłość.
Bo jest czymś, czego nie doświadczyłam.
Ale to nie jest koniecznie o miłości.
To zwyczajna rozmowa dwóch osób.
Twój wiersz mi się podoba.
Nawet bardzo.
I forma i wszystko.
Pozdrawiam :)