MartaR Opublikowano 18 Sierpnia 2006 Autor Zgłoś Opublikowano 18 Sierpnia 2006 powiedzieli że nie ma człowieka cicho westchnęłam narysowałam kiedyś na piasku uśmiech starej kobiety oznajmili że nie ma miłości odeszłam nie mając punktu zaczepienia wiary idąc pytałam wysokie sosny czemu tak bezwstydnie zaglądają w niebo poruszały gałązkami w takt słów nie ma już nieba pękło nad tobą wtedy spadł deszcz przytulił mnie namiętnie szarością roztańczonych warkoczy półuśmiech spłynął na moje powieki zdradzona ciszą nadzieja zapukała do drzwi pragnień otworzył jej człowiek
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się