Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dziki dramat

więdnie roża
zdechły kwiat
ostatnia natura
ostatni znak

patrzy na świat
co obok ma
zimnym bolesnym wzrokiem
widzi i więdnie w popłochu
nie czekając na zachód
jasnych niebios

i nie myśli nawet
chcę siebie wyjąć
z uczuć co okrutne
nie chcące sie zapomnieć

ciche dźwięki
cichy skowyt
z zaciśniętych ust
prośba
błaganie
o świadomie
przesądzone
nieistnienie

na wymarciu resztki dobra
na wymarciu życie
daleko od Was

usycha bez końca
pomocy nie woła
nikogo tu nie ma
jeśli jest
nie zdoła

uschła róża
skonał kwiat
ostatnie tchnienie
wrak

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Jestem zarejestrowana na tym portalu już z miesiąc,ale zapomniałam Ci powiedzieć:).

Co do wiersza.
"na wymarciu resztki dobra
na wymarciu życie
daleko od Was"
Bardzo lubię ten fragment.
Uzasadnienie?Nieznane...

"daleko od was"
ten wers mi się z czymś kojarzy...
Z pewną nie miła sytuacją...

Ale ostatnia strofa tez bardzo mi się podoba.
Zawsze kiedy ją czytam czuję dreszcze:).
Jest taka...taka...taka magiczna(?)...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Łukasz Wiesław Jasiński Panie Łukaszu, może wystarczy. Czuję, że Pan się że mnie nabija...
    • miasto mam u stóp patrzy na mnie z czułością wypłycam oddech próbując objąć każdy uliczny kamień każdy podmuch wiatru wszystkich przechodniów szukam domu w sobie plączę nici które łączą mnie ze światem zło jest bliżej niż kiedykolwiek a mimo to staję się przezroczysty i nietykalny otulony znajomymi dźwiękami szczekaniem psa radosnymi krzykami bawiących się dzieci widzę jak horyzont zbliża się nieuchronnie i już wiem że dopełnił się czas                                                     na Golgocie
    • @hania kluseczka To mocny, gorzki wiersz o samotności i autoironicznym rozliczeniu się z własnym narcyzmem. Genialny jest koniec - boty internetowe jako towarzysze tańca narcyza to współczesna wersja odbicia w wodzie. Bardzo mi się podoba (chyba znam takich) :) Pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        :) doskonale rozumiem…ale ja je uwielbiam:)  emocje :)  doskonały wiersz :)       
    • @Berenika97   wiersz jest poetyckim traktatem o nierozwiązywalnym konflikcie między racjonalnym Ja a nieokiełznaną siłą emocji, która stanowi jednocześnie źródło cierpienia i niezbędny element autentycznej egzystencji. traktuje emocje nie jako stany podmiotu, ale jako autonomiczne, zewnętrzne byty. fenomenologicznie opisuje natychmiastowe doświadczenie bycia człowiekiem, nacechowane niepokojem i radykalną zmiennością. jezyk wiersza "Intruzi" jest nie tylko trafny filozoficznie, ale przede wszystkim niezwykle plastyczny i sensoryczny, co potęguje jego oddziaływanie. osiąga ten efekt, ponieważ nie opisuje emocji, lecz działania i konsekwencje tych emocji na materię i ciało podmiotu. to sprawia, że wiersz jest bardzo ożywiony i łatwy do wyobrażenia.     Bereniko.   Twój wiersz to śliczna poezja :)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...