Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

możesz sam
ubrać stopy w kamuflaż –
pomponem wyciszyć. wieczór
przyniesie senność

wystarczy
nie szarpać się
i nie napinać
smyczy. nikt nie zobaczy
ja tylko

pierdolę. jutro zabiję słońce
które bezwstydnie
nas wypaliło

Opublikowano

Miłko.. skąd taka myśl...?.. aż mnie dreszcz przeszył. Żeby naprawdę poczuć sie wolnym, na litość... nie zabijaj słońca... ono wypala ziemię, a nas powinno pobudzać do działania, przynajmniej mnie, pobudza.
Pozdrawiam z szerokim usmiechem...:)

Opublikowano

no no no, są momenty;)
najlepszy
możesz
ubrać stopy w kamuflaż z
pomponem wyciszyć
- to je dobre;)

toś Ty to słonko nam Miłko zabiła? i co teraz na POPie będzie? resuscytacja, natychmiast!!

buźźź i do zobaczenia, heh:)) olcysko rozszczęśliwione

Opublikowano

Kochani, przez tego POPa się za-puściłam;P
ale dzienki i wdzienki;
tak nie do końca zabiłam to słońce - w wawie czasami prześwituje, gdzie pada - padam na kolana i obiecuję poprawę po 20-tym.
Do zobaczenia albo poczytania;
buziaki/V.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



możesz sam sobie
ubrać stopy
w kamuflarz z pomponem
wyciszyć
wieczór przyniesie senność

wystarczy

nie szarpać się
nie napinać. smyczy
nikt nie zobaczy - tylko ja

pierdolę
jutro zabiję słońce, które
tak bezwstydnie nas wypaliło

to propozycja pierwsza. uff

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Kapirinia  - świątynia dumania i zadumy – miejsce, gdzie pamięć (bohaterów?) splata się z osobistym wspomnieniem.
    • @Maciej Szwengielski Tak, proszę Pana, ale nie. Może niezbyt jasno się wyraziłem, ale jaśniej nie potrafię ;) Dygresyjnie tylko nadpiszę, że nieprawdą jest, że gdyby nie istniały zasada antropiczna i stała Plancka, to nie byłoby Wszechświata. Byłby. Jeszcze 200 lat temu tych opisów nie było, ale świat miał się dobrze.  A teraz clou. Otóż pisze Pan "Człowiek /.../ musi znaleźć odpowiedź na dręczące jego pytanie: po co istnieje". Nie, niczego nie musi. Do życia powołują nas rodzice, poprzez akt miłości. Po co? A bo pragną mieć potomstwo. Piszę z autopsji. Jakie pytania dręczą bobaska? Przede wszystkim gdzie jest cycuszek. Czyli owo pytanie "po co żyje", pojawić się może o wiele później. Może, ale nie musi. Dla mnie np. pytanie "po co" jest sztuczne i pozbawione sensu. Tak samo jak problem liczby diabłów na główce szpilki. Oczywiście zastanawiać się można nad tym "po co żyć", ale, no właśnie, po co? No chyba, że komuś to sprawia przyjemność. I kończąc, zapewniam Pana, że w naszej cywilizacji są miliony problemów, których rozwiązanie dałoby ludzkości o wiele więcej korzyści, niż odpowiedź na Pańskie pytanie "po co żyć?".  
    • Patrzę w górę   nic         niebo                  chmury                               słońce? nuda   nuda   nuda   Te chmury płyną? żyją swoim życiem   chcę być chmurą                               płynąć                                          i krążyć w niebycie
    • @Waldemar_Talar_Talar - zastanawiasz się, jaki wachlarz uczuć i emocji składa się na miłość. I co jest potrzebne, żeby wyhodować taką, która nie będzie płytka i nie pozostanie tylko słowem; która nie będzie nazbyt dosłowna i nudna. Taką, która będzie niosła ze sobą głębię i tajemnicę.
    • Róże są cudne i wspaniałe na każdą okazję i tą poetycką i tą w relacjach. Super wiersz! Pozdrawiam 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...