Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

... no właśnie, wiecie może jakie dokładnie wiersze znajdują się w tym cyklu?
nigdzie nie mogę tego znaleźć, a niestety, żadna biblioteka, w której jestem zapisana nie ma tego zbioru

pozdrawiam serdecznie i proszę o możliwie szybką odpowiedź :)

Opublikowano

Tak, z tym że na tej stronie jest niewielka część wspomnianego tomu.
Ja również nie widziałem nigdy całości, ale o ile pamiętam, na Vade-mecum
składa się ok. 100 utworów (a może równo setka?). Polecam zajrzeć
do: Cyprian Norwid, "Poezje", Warszawa 1979 (wyd. Czytelnik) - w porządnej
bibliotece powinni to mieć, bo to chyba najobszerniejszy wybór twórczości
Norwida. Tam też znajdzie Pani ok. 50 tekstów z Vade-mecum. Pzdr,
owocnych łowów:)

Opublikowano

PIW , Warszawa, 1968 r. zbiór wszystkich dzieł Norwida, 5 tomów w tym jeden z poezją,
jest tego z 500 wierszy, nie liczylem, na 600 stronach troszke tego jest:)

Ukłony

Opublikowano
e-m-e-m:
dzieki za stronkę :)

Bartoszu:
wierszy z tego co wiem jest dokładnie 100, niestety nie jest tak łatwo znaleźć ten tom w bibliotece, a w weekend są zamkniete zresztą;

a jeszcze jedno: żadna ze mnie Pani

kyo:
tylko, czy tam jest wyszczególnione z jakich cyklów te wiersze? - ja potrzebuję dokładnie te z Vade-mecum


wszystkim wam bardzo dziękuję za pomoc :)

pozdrawiam serdecznie
Opublikowano

z tego co się oriętuje to tak, bo vade-mecum to zbiór wiersz z 1865-66
a tych wierszy w tejże książce jest dużo, dokładnie 226.
nie wiem jakie składają się na owy zbiór; to jest na prawde świetne wydanie.
mam nadzieję, że wystarczy ;)
pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Bardzo dziękuję!  Cieszę się, że zauważyłać seryjność wierszy o Luizie. Inspiracją jest historia rzeczywistej osoby. :)  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Posem @Benjamin Artur @Simon Tracy @Leszek Piotr Laskowski   Bardzo dzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.  @Ay_    Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 
    • @EsKalisia   Bardzo dziękuję!   Dziękuję Ci serdecznie za te słowa - "śmiech na przekór" to chyba najtrafniejszy sposób, by opisać tę chwilę w wierszu. Twoje życzenie poczytnej poezji bardzo mnie motywuje. To trzeci wiersz z Luizą. Pozdrawiam ciepło i dziękuję, że zechciałaś się zatrzymać.   @lena2_   Bardzo dziękuję!  Też myślałam o tym, ale pierwszy wiersz "Luiza" też był o samotności, trochę cięższej niż teraz, gdy stara się "wrócić do życia".   Serdecznie pozdrawiam.  @Kwiatuszek   Dziękuję Ci serdecznie - masz rację, to portret właśnie takiej kobiety. Cieszę się, że wiersz to oddał. Pozdrawiam serdecznie!  @andrew   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Może i Luiza, krok po kroku, za kotem pójdzie ku słońcu, ku życiu, i odnajdzie znów tę dawną śmiałość, która czeka cierpliwie w oddechu. @LessLove   Bardzo dziękuję!  To głębokie spostrzeżenie - rzeczywiście, jest w tym wierszu ta wielowarstwowość Luizy, ciągła zmiana, mijanie samej siebie. Dziękuję za tak refleksyjne spojrzenie - pytanie "kim jutro" zostaje ze mną. Pozdrawiam serdecznie! @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Twój kot rzeczywiście wygląda nadal jak aniołek. A że kot potrafi ukoić tęsknotę, to myślę, że wiele osób się o tym przekonuje. Przekona się również i Luiza. Serdecznie pozdrawiam.  @Migrena   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za to wnikliwe odczytanie - "cicha erozja podmiotowości" to określenie, które chciałabym ukraść na własny użytek. Trafiłeś dokładnie w tę funkcję bez imienia, w którą zamienia się Luiza. Twoje komentarze są dla mnie bardzo cenne. Serdecznie pozdrawiam.
    • @Leszczym   Uważaj, czego pragniesz, bo jeszcze Asia wejdzie Ci na głowę! :))
    • @Poet Ka   Niezwykle czuły tekst. Pokazałaś w nim, że poezja to nie wielkie, nadymane słowa, ale właśnie ta ulotność - zachwyt nad kroplą rosy, poranną kawą czy wspomnieniem słońca.   a wiatr wie dokąd ucieka zapach tamtych truskawek i ile mrugnięć oka trwa zachwyt zbieramy te okruchy bo tylko w nich mieszka cała ulotność
    • @Waldemar_Talar_Talar   ta myśl przychodzi do wielu z nas i cicho siada obok na wolnym krześle pisz więc nadal o moim i swoim świecie bo warto - dla mnie ma to sens
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...