Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Kurewskie hajku

pustak

Przez pustak
w Limeryki

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

pustak

pustak

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Idą kurwy lasem bo czemuz by nie mialy isc lasem
A tymczasem za nimi drwal z dragasem
Gdyby kurwami nie byly to by sie sploszyly
gdy dragasa drwala zobaczyly

allena

allena

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tu pasuje cytat z piosenki K.Grześkowiaka ''chociaż w głowie
nietęgawo, ale wszystko mo po łojcu'' (po ojcu - jak cytat to cytat)
Pasuje jak ulał bu ha ha ha

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      bardzo

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @wiedźma mój ulubiony- "Misery"
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 75. Gaugamela

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk   Narrator - żołnierz elitarnej piechoty lekkiej. Mógł swobodnie obserwować pole bitwy ze swojej perspektywy, ponieważ nie był "zamknięty" w falandze. Złote rydwany Persów, nie robią na nim wrażenia - wywołują jedynie „pustkę”. Wydaje się, że popadł w apatię i egzystencjalne zmęczenie. Widzi mocne obrazy bitwy - "koń z poderżniętym gardłem" - jak metafora samej wojny, mechanizm, który raz wprawiony w ruch, toczy się dalej, mimo że życie już z niego uciekło. "Czarne brody, ludzkie oczy" - to moment, w którym wróg staje się człowiekiem, a "brat z procą, który płacze" - to odarcie wojny z mitu odwagi.   Podkreśla ważną rolę Aleksandra - "Król wrócił z krzykiem - płomień .." - jego strategiczna decyzja "uratowała zwycięstwo".   Metafora łuku, który pęka, idealnie podsumowuje moment załamania się armii Dariusza. Ale nie ma tu radości z wielkiego zwycięstwa Aleksandra.   Zakończenie - „Koniec bez słów” - jest bardzo wymowne - sugeruje, że o prawdziwej wojnie nie da się opowiedzieć - można ją tylko przemilczeć.   Falanga tnie morze piasku. W huku bębnów kruszy się imperium.    
    • Wiechu J. K.
      Możliwość Symbiozy

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Dekaos Dondi Nieszablonowo, taki obraz w obrazie. 
    • Berenika97
      szeptem

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Piękny, intymny wiersz, który dzieje się na granicy biologii i metafizyki. Świetne metafory - moje ulubione to - „Imię pod językiem”- to piękny obraz - imię ukochanej osoby staje się czymś fizycznym, co można smakować, co gasi pragnienie. „Miejsce w oddechu” - sugeruje, że miłość zmienia fizjologię - oddychanie robi przestrzeń dla drugiego człowieka.   Miłość jest jedyną siłą zdolną do zmiękczenia rzeczywistości. Kiedy pojawia się „ty”, twardy beton i wrogie spojrzenia innych przestają mieć moc raniącą. Wiersz kończy się „ciszą, w której mieści się wszystko”. Słowa stają się zbędne, bo wszystko zostało powiedziane samym byciem obok siebie.   Każdy obraz jest jak przestrzeń zrobiona dla kogoś, kto jeszcze nie przyszedł. Niezwykle czuły i subtelny. Bardzo mi się podoba!  
    • Trollformel
      Kartoteka świrów

      Przez Trollformel · Opublikowano

      wykreślone koślawce  ze szpitala fartuchów wiązanych  znalazły żółty papier  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...