Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Trzeba umieć z życia strachem wyjść,
który w ranie śmiertelnej rośnie jak grzyb.
Mnie dałeś matkę i ojca, i kazałeś być.
To za mało! Zabierz mi wpierw z oczu las tych płyt.

Nazwij mnie, daj mi cel. Będę posłuszny,
nie każ mnie. Na krzyże i ludzi w kościele patrzyłem.
Jestem tam obcy, człowiek samotny i bezduszny.
Zbyt wiele widziałem, zbyt długo krwawiłem.

Skrzypi mi już język od nieznośnych modłów:
Ojcze nasz... Mój Ty Ojcze! Nie każ błagać,
Nie chcę klęczeć, ani składać ukłonów.
Proszę nadaj mi kształt, daj i imię. Nie chcę dorastać.

Ja, Twój syn nieśmiertelny.

[sub]Tekst był edytowany przez Piotr_Sanocki dnia 15-01-2004 13:52.[/sub]

Opublikowano

BOŻE... Dorma co ty masz z tym rytmem i rymami?? wiersz nie tylko na tym sie opiera... nie kieruj sie Piotr jedna tylko opinia, ktora i tak bazuje na dwoch tylko rzeczach... rytm i rymy, rytm i rymy, rytm i rymy, rytm i rymy... jakby mierzyc twoja miarka to wszystkie wiersze rozewicza "bylyby niezle" :/... mowiac szczerze podoba mi sie ten wiersz... jak sam tytul wskazuje jest to nawolywanie do boga, apel, prosba o pomoc... szczerze mowiac apel ten jest tak wymowny, ze niewiele slow przychodzi mi do glowy by opisac ten wiersz... i prosze cie nie usuwaj tego go...
[sub]Tekst był edytowany przez Indian_Summer dnia 15-01-2004 18:39.[/sub]

Opublikowano

Nie wiem czy go bym usunął. Ale napewno nie zrobiłbym tego przez jakiś komentarz. Nadal mam dużo wątpliwości, co do niego. Napewno coś w sobie ma, ale mnie samemu nie podoba się zabardzo.
Niech tutaj poleży, w końcu to dział P i chyba nikomu nie będzie zawadzał ;)

Pozdrawiam serdecznie

PS. Tak naprawdę, to ten wiersz jest dla Ciebie Indian_Summer. Już kiedyś czytałem Twój komentarz, gdzie mocno skrytykowałeś jakąś wiersz-modlitwę. Więc zdecydowałem, że stworzę taką, która Ci się spodoba :) No i chyba mi się udało :)

[sub]Tekst był edytowany przez Piotr_Sanocki dnia 15-01-2004 18:45.[/sub]

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


bo to jest jak wirus... Bóg, anioły, ktoś przeczyta przeanalizuje i potem sam o tym pisze :))) ja zauważyłem również (oczywiście w mniejszej skali) epidemię kawy... :))

wiersz mi sie podoba (moje klimaty :) ) ale widze pewną niekonsekwencję:
"Proszę nadaj mi kształt, daj i imię. Nie chcę dorastać." ..... dorastanąć to chyba włąśnie sie ukształtować...a tu jest w opozycji...
Opublikowano

hmmm... ten PS to zart?? wiesz, nikt nie pisze dla mnie wierszy, a ciezko mi uwierzyc, ze ktos by sie pofatygowal by to zrobic... wiem, ze byl jakis wiersz-modlitwa, ale nie pamietam juz co to bylo, umknal z glowy, bo byl slaby zapewne... twoj slaby nie jest i przeczytalem go jeszcze raz i znowu nic mi nie przychodzi do glowy po jego przeczytaniu... ten apel jest naprawde dosc silny...

a poza tym dorma, co z tego ze znowu ktos wyjezdza z bogiem??

Opublikowano

W pierwszej zwrotce jest coś obiecującego z resztą już gorzej, ale na pewno nie na tyle by ten wiersz usunąć, a jeżeli chodzi o rymy to ja osobiście nie cierpię rymów, razi mnie gdy czuję, że ktoś podporządkowuje emocje rymom. Więc jeżeli chodzi o rymy w twoim wierszu to dla mnie jest wszystko w porządku. Pozdrawiam.

Opublikowano

Hehe widzisz Indian, wystarczy czekać :) Ten zapewne też Ci gdzieś umknie w pamięci, ale nic nie szkodzi, bo to będzie świadczyć o jego słabości.
Masz rację co do jego apelu. Rzeczywiście jest silny.

Te "Nie chcę dorastać." jest kontunuacją myśli z pierwszej zwrotki :)
A w nim kształtowanie nie wiąże się z dorastaniem Klaudiuszu, przynajmniej nie w sensie wiedzy, osiągnięć, dorobku, itp. Nie o to kształtowanie mi chodzi.
Tak naprawdę wiersz wiąże w sobie dwie myśli, będące w pewnym sensie buntem.

Pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A co ty masz Indianku do mnie.Skop sie lepiej na wlasnych przemysleniach.Tu sie komentuje wiersze..Pamietaj..Nie osoby.

Cos ostatnio wszyscy sie mnie uczepili.Wszystko sie zaczelo kiedy zaczelam naprawqde krytycznie oceniac wiersze.Opinje sa zazwyczaj negatywne, bo ostatnio malo co mi sie podoba.Ale jesli komus nie podoba moj kom. moze go nie brac pod uwage..Nikt mu nic nie kaze.Ja nie bede nikomu slodzila.

Ale masz poczesci racje.Rymy i rytm to dwie najwazniejsze dla mnie z technicznego punktu widzenia rzeczy w wierszu i zwracam na nie uwage..Nie jest jednak tak ze skupiam sie tylko na tym.Skoro cala reszta jest moim zdaniem w porzadku to pisze tylko o tym.To tak w ramach wyjasnienia.

Nie tlumacze sie tylko informuje:)

Opublikowano

do ciebie nie mam nic, ale do twojego sposobu oceniania wierszy, ktory naprawde bardzo mocno splyca odbior wiersza, tak jak w tym przypadku... wiersz wg mnie ma w soie wielka sile emocjonalna, ale dla ciebie jest tylko niezly, bo ma slaby rytm i rymy tylko gdzieniegdzie...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



W tym momencie narzucasz mi wlasna ocene.A jezeli ja nie widze w nim jakiegos wielkiego przekazu emocjonalnego.
I masz racje.. dla mnie wiersz jest tylko( lub az..)nizly..Pozwol ze bede miala swoje zdanie:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • @Proszalny Prawda objawiona przez Jezusa Chrystusa nie jest jedynie zbiorem abstrakcyjnych zasad, lecz według chrześcijaństwa stanowi pełnię Bożego Objawienia przekazaną w Osobie i czynach Syna Bożego. W teologii katolickiej prawdy te, uznane za objawione przez Boga i podane do wierzenia, nazywa się dogmatami.

       

      Jezus nie tylko głosił prawdę, ale sam siebie określił jako jej źródło: „Ja jestem droga i prawda, i żywot” (J 14,6). Objawia On Ojca, ponieważ jest z Nim jedno, a Jego słowa są bezpośrednim przekazem od Boga.

       

      Prawda przekazana przez Jezusa koncentruje się na kilku fundamentalnych kwestiach:

       

      Bóg jako Miłosierna Miłość: Jezus objawił Boga jako kochającego Ojca (Abba), który pragnie zbawienia każdego człowieka.

       

      Trójjedyność Boga: Przez Jezusa ludzkość poznała tajemnicę Trójcy Świętej – współistnienia Ojca, Syna i Ducha Świętego.

       

      Wcielenie i Zbawienie: Prawda o tym, że Syn Boży stał się człowiekiem, umarł na krzyżu za grzechy świata i zmartwychwstał, pokonując śmierć.

       

      Przykazanie Miłości: Jezus wskazał na miłość Boga i bliźniego jako centrum życia moralnego („Miłujcie się wzajemnie, jak Ja was umiłowałem”). 

       

      Charakter Objawienia

       

      Pełnia i Ostateczność: Chrześcijanie wierzą, że w Jezusie Objawienie osiągnęło swoją pełnię i po Nim nie należy spodziewać się już żadnego nowego objawienia publicznego.

       

      Działanie Ducha Świętego: Jezus obiecał, że po Jego odejściu Duch Święty „doprowadzi do całej prawdy”, pomagając wierzącym głębiej rozumieć to, co zostało już objawione.

       

      Dostępność przez Wiarę: Poznanie prawdy objawionej wymaga nie tylko rozumu, ale i wiary, która jest darem Bożym.

       

      W tradycji polskiej katechezy prawda ta jest syntetyzowana w tzw. Głównych Prawdach Wiary:

      Jest jeden Bóg.

      Bóg jest Sędzią sprawiedliwym, który za dobre wynagradza, a za złe karze.

      Są trzy Osoby Boskie: Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty.

      Syn Boży stał się człowiekiem i umarł na krzyżu dla naszego zbawienia.

      Dusza ludzka jest nieśmiertelna.

      Łaska Boża jest do zbawienia koniecznie potrzebna.

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Proszalny Prawda objawiona przez Jezusa Chrystusa nie jest jedynie zbiorem abstrakcyjnych zasad, lecz według chrześcijaństwa stanowi pełnię Bożego Objawienia przekazaną w Osobie i czynach Syna Bożego. W teologii katolickiej prawdy te, uznane za objawione przez Boga i podane do wierzenia, nazywa się dogmatami.   Jezus nie tylko głosił prawdę, ale sam siebie określił jako jej źródło: „Ja jestem droga i prawda, i żywot” (J 14,6). Objawia On Ojca, ponieważ jest z Nim jedno, a Jego słowa są bezpośrednim przekazem od Boga.   Prawda przekazana przez Jezusa koncentruje się na kilku fundamentalnych kwestiach:   Bóg jako Miłosierna Miłość: Jezus objawił Boga jako kochającego Ojca (Abba), który pragnie zbawienia każdego człowieka.   Trójjedyność Boga: Przez Jezusa ludzkość poznała tajemnicę Trójcy Świętej – współistnienia Ojca, Syna i Ducha Świętego.   Wcielenie i Zbawienie: Prawda o tym, że Syn Boży stał się człowiekiem, umarł na krzyżu za grzechy świata i zmartwychwstał, pokonując śmierć.   Przykazanie Miłości: Jezus wskazał na miłość Boga i bliźniego jako centrum życia moralnego („Miłujcie się wzajemnie, jak Ja was umiłowałem”).    Charakter Objawienia   Pełnia i Ostateczność: Chrześcijanie wierzą, że w Jezusie Objawienie osiągnęło swoją pełnię i po Nim nie należy spodziewać się już żadnego nowego objawienia publicznego.   Działanie Ducha Świętego: Jezus obiecał, że po Jego odejściu Duch Święty „doprowadzi do całej prawdy”, pomagając wierzącym głębiej rozumieć to, co zostało już objawione.   Dostępność przez Wiarę: Poznanie prawdy objawionej wymaga nie tylko rozumu, ale i wiary, która jest darem Bożym.   W tradycji polskiej katechezy prawda ta jest syntetyzowana w tzw. Głównych Prawdach Wiary: Jest jeden Bóg. Bóg jest Sędzią sprawiedliwym, który za dobre wynagradza, a za złe karze. Są trzy Osoby Boskie: Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty. Syn Boży stał się człowiekiem i umarł na krzyżu dla naszego zbawienia. Dusza ludzka jest nieśmiertelna. Łaska Boża jest do zbawienia koniecznie potrzebna.  
    • Najpierw niewinnie trochę ciszej trochę grzeczniej tak jak trzeba potem już szybciej łapałeś gesty słowa reakcje jakbyś składał siebie z cudzych kawałków oszukiwałeś   aż przestałeś widzieć różnicę między tym co twoje a tym co działa   zostałeś zmontowany przez... ich lęki ich ambicje ich niedokończone życie i nikt nie zapytał czy chcesz?   Udawałaś przed wszystkimi że to twoje że tak ma być że to wybór a to tylko rola dobrze zagrana   czasem w nocy coś się rozjeżdża gest nie pasuje głos nie twój   patrzysz...   i nie wiesz kto patrzy ile jeszcze utrzymasz tę wersję   kiedy się rozpadniesz bez scenariusza bo tam...   pod tym wszystkim coś jeszcze jest...   albo już nie ma...  
    • @hollow man autor zawsze chce coś przekazać, w "poezji"  - jedno jest prawdziwe... każdy ma prawo czytać tekst tak jak czuje. Dla autora -  dla mnie... ważne jest, że tekst, który piszę wywołuje jakieś emocje... jak znajdujemy tam siebie... to jet ok. To tylko rysunki... 
    • @Charismafilos Sytuacja w wierszu... cóż, bardzo prawdziwa. Rozpisana na papierze, bardzo wymowna.  Ale zastanawia mnie ten fragment: 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Co oznaczają te cyfry, albo kto mówi te słowa? Przyszło mi do głowy parę pomysłów, ale są zbyt głupie by się nimi podzielić. Może oprócz tego, że brzmi to dla mnie jak np. widzenie w więzieniu...
    • @wierszyki   Dlaczego karlica? Hmm... Pojęcia nie mam, tak się napisało.  To nie bohater jest upośledzony tylko ludzie. Też coś! Ale wymyśliłaś.  Dalszego ciągu chyba nie będzie. Moje opowiadania są krótkie, bo jestem leniem. Tysiące niespokojnych bzdur to dobry tytuł - Księga tysiąca niespokojnych bzdur. Ładnie. Ozdrawiam :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...