w kolejce po szczęście

[Ania_G.]

stali w kolejce po szczęście
impertynencja
ciężkim krokiem
zastawiła drogę
posypały się perły
wadliwej wymowy

równi i równiejsi
elitarnie wyselekcjowani
pod gwiazdą
szczęśliwszą niż słońce
dokładali wszelkich starań
by to co na ziemi
lekkim było stale
klapki na oczach
ułatwić miały widoczność...

stali w kolejce po szczęście
zachłanni
jak ta gwiazda
bezwstydni
niczym zasłona przybytku
spektakularnie aroganccy

niech ziemia lekką im będzie
łaskawy wiatr wstrzyma oddech
by płomienie tańczyć mogły
na płycie mogiły
szczęśliwych inaczej
już po tamtej stronie...

[macte poema]

Trochę zbyt mocny, jak na mój gust. Ująłbym trochę z wymowy ostaniej zwrotki - być może tacy ludzie też sa potrzebni.

[pathe]

klapki na oczach miały ułatwić widoczność, równi wyselekcjonowani elitarnie- rozumeim, że to zabiegi, które mają ironizować spoko spoko, ale co ja zrobię, że są słabe

[Stanisław Kamykowski]

mam wrażenie, że wyszło nienajlepiej-gdybyś spróbowała napisać to samo inaczej tzn. mniej wersów ale za to dłuższych, spróbuj sama dla siebie i sprawdź efekt
pozdrawiam:-)

[Beenie M]

A mnie wiersz się podoba ze względu na treść – zatrzymuje, budzi refleksje.
Impertynenci, równi i równiejsi, bezwstydnie zachłanni itp. itd., nie zabrali ze sobą tego, co miało przynieść im szczęście, szczęście często opłacone cudzą krzywdą. Tak dużo dzisiaj tego dookoła.
Pozdrawiam serdecznie