Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

(dobrze oswietlić plan)akcja

a66
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

a66

a66

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

wypiję z Panem Bogiem terapeutycznego kielicha
z kryształowej babcinej karafki ( niech wie że mam gest)
z parapetu mojego okna, opowiem mu o sobie.

znał mnie, doradził wczoraj, lewatywę
(trzeba dbać o szczegóły) na próżno,
podobno nigdy nie działa , teraz już wiem.

poczekał , jak tylko smak lepkiej ziemi w ustach
zastygł w piersi wdech, dokończyliśmy rozmowę.
zaprosił mnie do siebie (Bóg to Gość )

sam pisze i reżyseruje( różne formy) dramat
obecnie jazzy, aktorzy przypadkowi ale high art.
niezła rozrywka gdy za oknem ciągła sielanka...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      Równanie w dół, serio?

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @jan_komułzykant

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Poet Ka
      Na wolności

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @violetta

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Benjamin Artur
      Wiosna i grzech

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Strugą zielonego światła na jej biodra spłynął.   Jak zwinka koło nogi miesiąc czasu minął.   Tak to było — koło nogi, jak zwinka czas przepłynął.   W świecie wtedy niewiele się działo. Po śmierci Elżbiety tron objął król Karol.   Wiosna i grzech w pastelach do siebie pasują.   Jak łomem w łeb.   Jak zwinka koło nogi — tym razem minął rok.   A mówili: wiosna i grzech w pastelach do siebie pasują.   Jak łomem w łeb. Jak łomem w łeb.   Cóż, abdykować z tego powodu król Karol raczej nie będzie.   U nas też jakaś posucha.   Ucho — jak nie przyłożyć — listopad i znów: plucha.   W powietrzu czuć tylko: umysłów drżenie. Murti-Bingę. i nienasycenie.  
    • Poet Ka
      kółka ósemki… kocyk

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Natuskaa   piszesz, że ujrzałaś w wierszu, to niezwykłe, bo potrafisz zdystansować się do własnej twórczości i ją sama interpretujesz- to dystans twórcy, świadczy o samoświadomości    ludzie mają tendencję do upraszczania- jak matematyka, to matematyka fakt niezaprzeczalny, że czemuś to służy    słowo kocyk niesie ze sobą wiele różnych konotacji- potrzeba ciepła, ochrona przed zimnem, dzieciństwo, przytulność, opieka, miłość, potrzeba ochrony    kratka- elementy ludowe, tradycję, niewolę, grę...   myślę, że to wieloznaczne   w utworze podporządkowane  zarazem matematycznemu rzucikowi- jak i kontrastowi- nowemu znaczeniu    kratka- szachownica pozwala przejść płynnie od matematyki do filozofii i emocji  motywy lustra, szafy, szachów, przenośnej gry- to rekwizyty czarodziejskie dzieciństwa (Opowieści z Narni, Alicja w krainie czarów, Małgosia contra Małgosia )   ale i narzędzia do odnalezienia się w świecie polityki, totalitaryzmów, itd.   czasem takie skojarzenia są równoprawne interpretacyjnie względem tego, co chciał powiedzieć autor   w tym tkwi urok i genialność poezji to właśnie ta wieloznaczność motywów jest potrzebna do dobrego opisania rzeczywistości i stanów   reasumujac-miękka szachownica krzywi trajektorię  a kocyk to rekwizyt spokoju i swojskości- swoją miękkością burzy porządek, ale i ratuje przed schematyzmem, daje ratunek
    • Natuskaa
      koszmar niemowlaka

      Przez Natuskaa · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Oszczędnie, ale miło.   Pozdrawiam :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...