Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdy opadnie wrzawa,
pogasną światła scen,
nastanie ciszy królestwo
widzowie rozejdą się,
każdy do swego domu
bo w telewizji mecz,
Ty załóż aktorski frak na scenę wejdź
i graj, dalej graj role swe.

Ja też pójdę do domu
zobaczyć ten mecz,
po drodze wstąpię do sklepu
kupie czystej ćwierć
W fotelu wygodnie zasiądę,
drink, lodu kostki dwie,
A Ty?
Ty załóż aktorski frak na scenę wejdź
i graj, dalej graj role swe.

Wlepiając wzrok w szklany ekran
emocje uniosą mnie,
przeżyje radość wygranej
lub porażki wdzięk
utopie w czystej kieliszku,
potem rozpłacze się,
A ty?
Ty załóż aktorski frak na scenę wejdź
i graj, dalej graj role swe...

Opublikowano
kupie czystej ćwierć
W fotelu wygodnie zasiądę,
drink, lodu kostki dwie,

[...]

emocje uniosą mnie,
przeżyje radość wygranej
lub porażki wdzięk
utopie w czystej kieliszku,
potem rozpłacze się,


no co Ty, Maćku, przecie to je świetne;D;D

pozdrawiam Autora
Opublikowano

I znowu wam troszkę wbrew będę:) Poetycko i warsztatowo faktycznie
niezbyt wysokich lotów, natomiast wyraźnie widzę tutaj ciekawą obserwację
wspomaganą (co nie tak często się przecież zdarza) przez wcześniejszą refleksję.
A zatem uporządkować warsztat, wzbić się na nieco wyższy poziom skojarzeń
oraz językowy i będzie z tego - moim zdaniem - bardzo porządny, niebanalny wiersz.
Pzdr!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Anakolut - bardzo powszechny błąd skladniowy.
Powinno być raczej: Gdy wlepiam wzrok w szklany ekran / emocje uniosa mnie.
Bo można rozumieć, że to emocje się gapią :)
mnie - swe (to jest zupełnie be)
pzdr. b
Opublikowano

Wielkie dzięki za wszelkie komentarze
Na pewno moja intencją nie było wymierzaniu komukolwiek policzka :-), co do „turlanki” tak jak najbardziej przypomina to „turlanke” choć zdarzyło mi się w życiu przeczytać parę takowych podpisanych odpowiednim nazwiskiem. Punkowa ballada czemu nie, jestem na tak. Co do techniki – moja pięta achillesowa, jednak mimo słabej techniki cieszę się, że choć części z was spodobał się pomysł w sumie nie nowy ale zawsze aktualny i cieszy mnie dostrzeżenie pewnej refleksji.
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Boję się, boję się, Przez cały czas, Że zrobię coś źle, Nie dwa, nie raz.   Strach zaprząta myśli me, Czy ja wszystko robię źle? Czas pokonać błędny strach I odważnie wkroczyć w świat.   Krok po kroku, dzień po dniu,  Nieustannie jestem tu.  Gdzie odkrywać pragnę świat,  Mimo błędów będę rad.   Każdy krok mnie dalej niesie A ja się znów z tego cieszę. Strach już dawno odszedł w cień Tak zaczynam nowy dzień.   16.02.2026r. 
    • @bazyl_prost codziennie inny nastrój:)
    • Olsztyński wędkarz, gdy mieszkał na Dajtkach,   zimą wędkował w ogrzewanych majtkach,   przyjemnie się łowiło,   lecz w majtkach zaiskrzyło,   i usmażyło kiełbaskę na jajkach.                         Daitki – wieś od 1355r, od 1966r część Olsztyna  
    • Noszę miłość jak bilet w kieszeni – ważny, lecz nieskasowany. Chcę wejść, usiąść przy kimś, a stoję w przejściu, pół kroku od życia.   W myślach – zachwyt i alarm. Twe spojrzenie – jak klucz w zamku, chce przekręcić mą duszę.   A ja wciąż słyszę: czekaj na wersję „bardziej”, jakby serce miało regulamin zwrotów.   Śmieszne to, bo tęsknię jak bohater romansu, a uciekam jak księgowy od ryzyka: liczę procenty, ważę wady, robię bilans ciepła w człowieku.   Bezdech lęku mnie ściska, więc udaję luz, a nocą gra w piersi małe kino: ja i Ty… i drzwi, których nie domykam… i budzi mnie serce drżące wciąż w trybie podglądu.   Patrzysz tak, jakbyś już wiedziała, że moje „zobaczymy” to czułe kłamstwo, talizman przeciwko bliskości. Ale dajesz mi jeszcze szansę w tej grze na czas. A ja milczę – jakby od tego zależało czy zdążę w ostatniej sekundzie wybrać człowieka zamiast próżnego marzenia…
    • Każdy ma swoje miejsce do powiedzmy, zapoznawania innych. Podzielam opinię, że tam za dużo hałasu, dymu i ludzi. Wiersz ciekawy, nie powiem. Pozdrawiam P.S.niespełnione
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...