Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pokrętna droga jakby kto ją dłonią
zrysował w polu i utwardził nieco,
rowy i krzewy brzegi takoż chronią
jak przestrzeń dycha, pomyślisz, bóg wie co,
że wszystko z wszystkim cali w jedne pnącze,
gdyś wjechał, wij się w kłąb Milewo-Rączek,

a póki asfalt przez wieś ciurkiem z kurka
nawija połać na nie w czas i porę,
może i ujrzysz kogo tam z podwórka,
co ma cię takoż jak roboty swoje
i wije cieniem by obrobić w słońce,
a ty, co tchu rwij w kłąb Milewo-Rączek,

a gdy opuścisz wieś dłonią znoszoną
i z kłębu prosta powróci, miej obraz
graby, co takoż drogą i obroną,
gdyby kto z drogi jakie miejsce obrał
i chciał co wziąć stąd, acz, opowieść kończę
i kłębem kurzu, nuż z Milewo-Rączek.

------------------------------------------------
od autora:
Milewo-Rączki – wieś w powiecie przasnyskim.

Opublikowano

No tak, Messalinie, ty zawsze na poziomie i w formie tylko tobie osobliwej...
Zwrócę uwagę tylko na literówkę, boć to przecie takowa się wdała, coby Bóg dużą bardzo literą napisać, mała bowiem co jak co, ale nie godzi się, jeśli o Boga chodzi.
Pozdrawiam, jak zwykle pełen uznania Piast

Opublikowano

Mesalinie - to jeszcze nie wszystko:

Gdy chciałbyś za wsią sobie czas umilić,
Ze swą kumpelą na łące pohasać,
Spokoju nie zaznasz, bo w upojnej chwili
Krzyk chłopa słyszysz – „trawy nie wygniatać”.
Myśląc, że jeszcze ktoś się tu przyplącze,
już chyłkiem umykasz z Milewa-Rączek.

Pozdrawiam serdecznie Jacek

Opublikowano

U ciebie, kumie Nagietko, to zawsze można odetchnąć,
a teraz wieczór upragniony się zbliża i miło do jednej z Twoich
wiosek przed nocką trafić. A tak na stronie zapytam: dużo tam
jeszcze tych przysiółków macie do opisania? Tak z ciekawości tylko... :)

ps. zgadzam się z Piastem całkowicie - jakaś plaga małych "bogów"
ostatnio...

Kłaniam się!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Ewelina Taki piękny film był Bessona "Wielki błękit", ale to było o wodzie i też o ludziach. Tu mamy o innym błękicie, ale odcień emocjonalny podobny do tego, który wzbudza film.   obłoki otulające przebudzonych i lustra będące w nas - to dla mnie dwie osie wiersza. Lustro w nas to mi od razu wchodzą jakieś buddyjskie motywy plus odwieczne "poznaj siebie".   Druga strofa nadaje dynamiki, jest energia. Czyli to nie jest tak, że  celebrujemy bezwład. Jest w tym cisza, spokój, zgoda... I czas, który wszystko weryfikuje - aż do końca.
    • W ogrodzie Eden   stworzył Bóg planetę na imię jej Ziemia wszystko co stworzył było bardzo dobre  nawet węże i żmije chodziły w zupełnej  harmonii z przyrodą do czasu tak było  lecz za spokojnie i za cicho było tam więc ulepił Bóg człowieka z gleby  i tchnął życia dech w niego lecz widząc, że mężczyzna  błąka się bez celu uśpił go winem  z winogron   uśpionemu wyjął jedno żebro  i na pociechę z żeberka tego stworzył niewiastę oblicza pięknego na widok czego Adam zgubił liść figowy nie znał jeszcze wstydu wtedy i zaczął swe niecne podchody ona nazwana została Ewa  bez liścia paradowała jak trzeba Bóg patrzył na nich z wielką radością  patrząc jak Adam lubował Ewę z czułością  Skutki tego lubowania są dzisiaj wiadome  Ziemia obfituje w różnokolorowe seksowne przeboje a lud ciągle się rozmnaża  i na skutki tegoż nie zważa patrząc na to wszystko z innej perspektywy Bóg sam się zawstydził inne były plany ze wsydu zasłonił oczy nazywając to grzechem  Adam i Ewa grzech ten polubili  i seks zamiast Boga po cichu wielbili  a do tej pory w tej materii nic się nie zmieniło  mówi się Bóg zapomniał o Ziemi przez grzech przeklętej  i przygotowuje  tam gdzieś  Nowe Eden
    • sięgam wielkiego błękitu jak skrzydłem szaro-biały ptak  napęczniałe wilgocią obłoki,  najczulej otaczają przebudzonych...   a tak pragnę je zatrzymać,  nieuchronnie zagarnąć do siebie,  chwytne palce wprawiam w ruch,  przeszkadza mi tylko wiatr    zatrzymam się na granitowych stopniach,  zajrzę do swojej duszy,   tam niebo... mam jeszcze czas,  by rozbłysnąć!  na lustra nie oglądam się - są w nas      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @andrew Technologicznie, etc., świat jest lepszy, lecz natura człowieka się nie zmieniła i nie zmieni, gdyż tak zostaliśmy zaprogramowani/stworzeni. Pozdrawiam.
    • @Wiechu J. K. ... człowiek podnosił  rękę na siebie świat  od zawsze  a świat  świat jest coraz lepszy  mimo wojen żyjemy lepiej mamy więcej praw ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...