Anioł

[Viola incielo]

„Zagubiłem się, cóż teraz pocznę?”
Przez myśli przemknęło Aniołowi
Spojrzał w górę:
Gwiazdy na swoim miejscu
I słońce nadal południe wskazuje

„Gdzież mój towarzysz, gdzież laska moja?”
Stary Stróż myśli z niepokojem
Nagle nie ma towarzysza
Laska poszła gdzieś samotnie
A i głaz tu nadal stoi

„Cóż to, czy to pióra są moje?”
Stróż przegląda się w potoku
Wnętrze stare, doświadczone,
Lecz na zewnątrz innym jest Aniołem.
Czy to strumyk go nie kłamie?

„Co się stało, gdzie ja jestem?”
I spostrzega obok siebie,
Młody człowiek, młoda matka,
Młody Anioł, co się dzieje?
Jakiż Amor, koszmar jaki

„Czemuż młody jestem Anioł,
Cóż się stało, gdzież towarzysz,
Gdzież się życie dawne me podziało?”
I wymyśla fanaberie, musi zająć się
Czym prędzej

Gdy rozgląda się posłaniec,
Serce stuka prędzej,
Czuje wielką więź z dziecięciem,
Które matka trzyma w ręce

[pathe]

Kochanie kto Ci tutaj bedzie czytał te epopeje?