Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czerwony ogień zapalniczki
Zapalony w ciszy zdrad
Anioł śmierci szybuje pośród drzew
- Chowa swe dzieci przeklęte

Na planie widać blask
Kochamy się bez barw
Spokojne świece tulą mnie
- Wszystko się pali

Cokolwiek było natchnieniem
Może być schronieniem
Mądrość życia
- spokojna przyjaźń

Chodzimy razem
Na przystań buntownika
Ona dotyka naszych serc
- budzi w oczach lęk

Rozstańmy się
Zapamiętaj mnie
w oku kamery - za któtki czas
Film natchnienia
Uciekł na skały odnowienia.

[sub]Tekst był edytowany przez Maciej_Bacztub dnia 08-04-2004 22:42.[/sub]

Opublikowano

hmm....jak zwykle opisze kolorami: na początku czarno-czerwony, później przechodzi w żółty by się zazielenić, ale pod koniec robi się szaro. Wiesz co mam na myśli czy muszę tłumaczyć?
tak pozatym, intrygujący wiersz, kolejny do mojej "kolekcji" ulubionych

Opublikowano

Przyświeca motyw otwartego ognia - zapalniczki, świec, wszystkiego. Coś można zrobić z tym "zapalaniem", żeby nie zgrzytało, np. płonie , błyska etc. I jeszcze jedno - skały ocalenia zamieniono na "odnowienia" trochę niefortunnie, moim skromnym zdaniem.

W sumie tekst mi się podoba, bo zastanawia.

A.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie nie wymazuj swojego komentarza. Muszę się przyznać, że nie jestem dobry w grafice wiersza, czasami szata jest nie ciekawa i jeśli Ktoś podsuwa mi pomysł, to cieszę się, ponieważ mogę spojrzeć oczami innych osób, które może lepiej się na tym znaja.
Tak sobie myślę i myślę i myślę....no i spodobał mi się Twój pomysł. Dziękuję Ci.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • pięknie i magicznie, niemalże czuć zapach jodeł i chłód górskiego powietrza...pozdrawiam słonecznie*)
    • Od dawna nic nie czytam – przeczytałem wiele i nic nie zmieniło się, przynajmniej na lepsze. Opuściły mnie greckie muzy. Grupami. Pies o imieniu Vena – każdy mówi, jak pięknie - a to jedynie droga w górę i w dół, zawsze ta sama, plusk plusk, do serca - i pies kręci się koło drzwi, stara wylniała suka chce spaceru. Nie mam już dla niej serca i zachwytu, który leży gdzieś – w środku ludzkich jąder, w skomplikowanym układzie nagrody – odłogiem, porasta mchem i turzycą, nikt nie odważy się wejść na to trzęsawisko. Potrzeba odwagi – wspomniałem ci o tym wiele razy. Nie mam też żalu – było, minęło, nie wierzę w znów będzie, wytarte w łachmany ekspedientki w sklepie, kiedy pytam – tylko z rozkoszy odmowy – o stare wkłady do papierosa. Jak ona pięknie przeczy – jak ty. Potrząsa przy tym grzywką. No…, cała ty. Tak - jej odmowa sprawia mi przyjemność. Było, minęło, sprzedało się – jak my. Obojgu jest wyjątkowo dobrze. Pauza.   (można iść zrobić kawę, podłączyć papieros do sieci elektrycznych ven, potargać psa za łeb – no już, no już, siad!).   Kiedyś wrócę,   dopiszę dwa zdania, które niczego nie zmienią. O obrazie – zawsze warto wspomnieć o malarzach, poetach, reżyserach, pisarzach – Italo Calvino, który zanieczyścił język dzieci, to bunt wobec matki, bunt wobec życia, utracone łacińskie nazwy w ogrodzie, życie karleje i stajemy się dalsi – jakby wczoraj znalazłem fotografię w jednej z zapomnianych książek – roześmiana, śmiesznie wychylona, cała ty - i nie pamiętam, gdzie ją odłożyłem, na jak długo, skoro od dawna nic nie czytam. Niczego sobie.      
    • @LessLove Dziękuję za refleksję. Myślę podobnie - Eros sam w sobie nie jest niczym złym, jest przecież darem, jednak dopiero połączony z Agape, sumieniem i wiernością staje się pełnią miłości. Mój wiersz jest właśnie o tym, co dzieje się, gdy pożądanie zaczyna prowadzić człowieka zamiast miłości. Pozdrawiam ciepło.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        To samo u mnie (wierność, troska), ale... uważam, że Eros i Agape powinny sobie towarzyszyć, w treści akceptowanej przez Dwoje. Obie twarze miłości są piękne i czyste wśród kochających się - dane od Niego, dla obdarowywania się. Miłego*)   
    • Piękny, pełen zadumy wiersz...warto otwierać kolejne drzwi – bo nigdy nie wiadomo, za którymi czeka spełnienie...pozdrawiam słonecznie*
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...