Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



wolno zmienić obowiązkowego psa na kota albo świnka morskiego czy stepującego żółwia? bo jeśli tak to mam zaliczone, jeśli nie lecę na wieś szukać Alojza :))

tylko prosze dziwic sie naturze kota ;)
z reszta nie mialem przyjemnosci :P
Opublikowano

Ja uważam że wiersz byłby naprawdę rewelacyjny, gdyby nie ostatnia zwrotka. Puenta to jest najważniejszy, kulminacyjny punkt, który albo może uczynić wyjątkowym nawet przeciętny wiersz, albo też wyjątkowy uczynić przeciętnym . W tym przypadku, moim zdaniem, to drugie.. Może popracuj jeszcze nad jakimś mniej spodziewanym i mniej "oklepanym" końcem, bo reszta bardzo dobra. Pozdrawiam. L.A.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dziekuje serdecznie za komentarz :)

a co tyczy sie koncowki to juz tlumaczylem ;)
zapraszam wyzej. poezja niestety posilkuje sie
wieloma oklepanymi wyrazeniami itd... ale
trzeba starac sie ograniczac tego typu
banalizowanie ;)
wiec, who knows :)

Pozdrowka

:)
Opublikowano

Sporo już zostało powiedziane, z tego co sam miałem na myśli (vide: Lady Aj
i paru innych o ostatniej strofie, Lady Aj i paru innych o pozostałych, Michał K.
o słowie "manifest"; z tym słowem, które było nie było ustawia odbiór już na samym
początku pod pewnym kątem, to rzeczywiście radziłbym być ostrożny, bo ono
zobowiązuje, tak jak np. sonet w tytule. Problem w tym, że wg mnie o ile sonetów
można napisać wiele, o tyle manifestów - chyba nie powinno się:) A więc "manifest"
powinien być przede wszystkim tekstem dojrzałym. Podsumowując - nie chcę i nie mogę tego traktować jako prawdziwy, ukończony-pełen
manifest; raczej jako zarys, szkic do czegoś co dopiero będzie w stanie faktycznie
formułować i budować określoną postawę.

Pomijając słowo "manifest" oraz ostatnią strofkę, która również i moim
zdaniem ściąga tekst niepotrzebnie w dół, ten utwór jest naprawdę dobry.
Jak to napisał Michał - 5/6:) Bardzo mi się podoba takie formułowanie myśli,
może zapaść w pamięć.

Co do tworzenia jakiś "szczególnych grup twórców" i nowych założeń czy programów,
to już od dawna jestem ciekaw, czy rzeczywiście moje pokolenie (w pewnym sensie "nasze"
pokolenie, czyli zdecydowanej większości ludzi, którzy tu coś wrzucają, pokolenie
- powiedzmy wstępnie - w historii programów poetyckich "poBRUlionowe";), czy to
pokolenie zdobędzie się na jakiś kolejny "Manifest", czy w ogóle takie coś jest mu potrzebne
i użyteczne.

ps. nie wykluczam, że takie coś już istnieje, tylko ja o tym nie wiem, choćby z tego
względu, że nie śledzę aż tak uważnie współczesnego polskiego, poetyckiego światka.
Pzdr!:)

Opublikowano

heh, a ja zamiast pisywac manifesty wolę sobie na ten absynt pójść, chociaż absynt jest fuj, lepsze wino ;-pisze dzie wuszka, a jednak po absyncie nie boli głowa, a po winie, zobacz co stworzył Tali, gdy łeb wali>
a co do wiersza; zgadzam się że to raczej manifestacja przeciw...
pozdrawiam ES

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Wszelkie luzne - tymbardziej luzne - uwagi Szanownego kolegi biore
w calosci pod uwage i rozwage, oczywiscie, nie jest to "manifest" calosciowy,
z biegiem lat zapewne nabieral bedzie szlachetnych smakow, jak wino czy
kobieta ;) wiec traktujmy ten "manifest" jako szkic, ktory ma aspiracje ;)
Osobiscie uwazam, ze sformalizowanie grupy ORG'a moglo by byc
bardzo ciekawym wydazeniem i kto wie, kto wiem "Manifest" na forum
prasy, ba, mediow elektronicznych mozna by wtedy "splodzic" :)
czy to "cos takiego" istnieje tu na tym portalu? czyba nie, choc ja tez
nie sledze tego.
Tymniemniej jest mi milo ze Szanowny kolega zabral glos w sprawie,
Pozdrawiam Serdecznie
klaniam sie.

:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



mozemy negocjowac co do napojow?! jack daniels, johny walker lub polska zytnia? ;)
dziekuje za komentarz:)

Pozdrawiam

E. Z mocniejszych tylko Krupnik, mogę pić szklankami:)

Co do manifestów drogi kyo, to miałem na myśli całe polskie współczesne
środowisko - może ktoś tam, gdzieś już się skonsolidował i wystąpił z hasłami
na sztandarach? Ktoś ostatnio np. kreował środowisko wydawnictwa Biuro
Literackie (Wrocław zdaje się) na taki "najdonioślejszy głos", ale powtarzam
- w gruncie rzeczy nie interesowałem się tym nigdy głębiej.

Co do tworzenia takich wspólnych działań, to ja póki co jestem zbyt mały na to
i w ogóle mam wrażenie, że obecnie polscy poeci to świat luźnych atomów,
czy inaczej: wielo- (żeby nie powiedzieć "omni-") kierunkowe wektory.
Idę spać. Pa!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97   Nie widzę żadnej różnicy między dogmatami i ideologiami - one po prostu zamykają rozwój intelektualny, bliżej mi jest do teorii różnych cywilizacji Feliksa Koniecznego.   I to właśnie idea, którą stworzył Platon - pozwala mi teraz widzieć to: na Ukrainie dominuje cywilizacja żydowsko-turańska (prezydent Ukrainy ma pochodzenie żydowskie), a na zachodzie Europy - żydowsko-bizantyjska - sama Unia Europejska przypomina Święte Cesarstwo Rzymskie, dalej: w Europie Środkowej dominuje cywilizacja słowiańsko-łacińska.   Dla jasności: hierarchia we współczesnym znaczeniu oznacza niewolnictwo, wyścig szczurów - intrygi i nepotyzm, słowem: feudalizm - to widać gołym okiem, celibat i dewocja są niezgodne z prawami natury - to całkowite przeciwieństwo od politeistycznych hierarchii starożytnych.
    • @sisy89   Czuć w tym wierszu spokój i czułość dla samej siebie. "Tutaj mnie odnajdziesz" to piękne zakończenie - jakby łąka była miejscem powrotu do siebie. Piękny!   
    • @EsKalisia   Świetnie uchwycone jest w wierszu napięcie między życiem jako projektem do zarządzania a życiem jako czymś, co po prostu się dzieje. "Zdarzanie się piękna" - to piękna, nieoczywista fraza.
    • @Łukasz Jurczyk   Dziś to głęboko pesymistyczne, antybohaterskie spojrzenie na podboje Aleksandra Macedońskiego.   Narrator nie widzi już chwały ani wielkości. Zamiast tego dostrzega powtarzający się cykl przemocy i absurdu. On widzi "wielką historię" z dołu - z perspektywy własnego wyczerpania.   Tytułowy "tron z piasku" to symbol ulotności i niestabilności władzy. Śmierć króla Persów (Dariusza) nie kończy wojny, a jedynie robi miejsce dla kolejnych tyranów. System opresji trwa nadal ("rodzą się ci sami z innym imieniem").   Narrator krytykuje rosnącą w Aleksandrze potrzebę bycia uznanym za bóstwo - nazywa to wprost "plagą". Ukazuje władzę jako niszczący żywioł, który spala tych, którzy pragną jej blasku.   Relacja między Aleksandrem a jego wojskiem uległa rozpadowi. Żołnierze już mu nie wierzą. Rozdane łupy nie są nagrodą, lecz łapówką, która ma uciszyć niepokoje i "pustkę w oczach" żołnierzy, którzy zatracili cel swojej wędrówki. Materialne bogactwo nie potrafi zrekompensować duchowego i fizycznego wycieńczenia.   Podbój Azji jawi się jako wejście w otchłań, która nie ma końca. Krajobraz potęguje poczucie beznadziei. Personifikacja "zmęczonego słońca" doskonale oddaje stan psychiczny i fizyczny całej macedońskiej armii.   Ostatnia zwrotka niesie uniwersalne, ponadczasowe przesłanie. Powrót do domu i zaznanie spokoju będą możliwe dopiero wtedy, "gdy zabraknie królów". To bezpośrednie oskarżenie władców o to, że ich osobiste ambicje są jedynym powodem cierpienia i tułaczki tysięcy zwykłych ludzi. Bardzo mądry tekst!
    • Przestrzeń jest wypełniona kolorowymi bąbelkami metafizycznymi posiadają moc- „smoc”  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...