sobbótka

[Amelija_Em.]

zapinają się rzęsy nad przepastnym wąwozem
On rozjątrzony wypłynął w noc
świętojańską
topić chytre oblicze bogini
która zeszła z nieba wyproszona
Ona rozdarta jak maszyna do rodzenia wierszy
o prognozie na Jutro
o dniu kiedy On powróci

[grzegorz niemcewicz]

Jak blisko - a daleko zarazem.
Mieni się i płonie światłem prawdziwym...
Raz ciepło a raz chłod na jej ustach gości.
By w końcu odpłynąć w niewiadome...

[Amelija_Em.]

Tak własnie w legendach bywa?
niewiadomego głębokości zwiedzam ...a tak
nierozum mnie ogarnia...

[grzegorz niemcewicz]

Nie nasze decyzje i w nie naszych ustach.
Odrębność ni wrogiem, ani przyjacielem.
Jeśli pomylę się przed samym sobą,
racz mną Najwyższy innych nie doświadczać.

Nie sumuj wężowych spojrzeń otoczenia,
nie z zawiści, pogardy, i nie przeciw Tobie.
Nieśmiałość ich kroków darem nieskończonym,
zrozumieć tą miłość nie wszystkim jest dane.