Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

bądź egoistą
jak cierń w sztuce
pierwszego dnia
siódmy raz
otul bursztynem
smagłą nagość

nie poskładane myśli
ukryję w głębokiej wodzie
tylko postrzępione fale
białą pianą wypiszą
twoje imię na czerwonym
skrawku nieba

Opublikowano

bądź
egoistą jak cierń
w sztuce………………………………> rozbiłabym wersy, choć są przeciwnicy enterowania
w pierwszy dzień …………….;>nie bardzo łapię „w pierwszy dzień – siódmy raz”
jeśli jest ukryty zamysł, może „pierwszego dnia”?
siódmy raz
otul bursztynem……………….. > inwersja niepotrzebna
zachód słońca ……………………> zgadzam się – out !

nie poskładane myśli …………> napisałabym osobno
zatopię w twoich ustach i …….. > Ewo, trochę polotu ;) potem znowu „twoje”
tylko postrzępione fale
mogą jeszcze /białymi literami/ wypisać………….>czy to w nawiasie konieczne ? może
„biało” albo „białym pędzlem”

twoje imię na czerwonym
skrawku nieba

Ewo, to tylko podszepty, arenkowe… każdy autor ma jakiś cel. Wiem, że z Twojej strony nie będzie to wzięte za „panoszenie się” po wierszu. Pozdrawiam gorąco i zapewniam, że nawet jeśli nic nie zmienisz, ciepły to obraz, który chętnie powiesiłabym u siebie na ścianie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Arenko witaj - bardzo mi pomnogłaś i serdecznie Ci dziękuję.Wdzięcznam bardzo :)))
Pozdrawiam również serdecznie i jeszcze raz bardzo dziękuję.Buźka:))) EK
Opublikowano

bądź egoistą
cierniem w sztuce
pierwszego dnia
siódmy raz
naznacz bursztyn
nagością

proste myśli ukryję
w ciężkiej wodzie
falą wypiszę imię
na czerwonym niebie
w zachodzącym wietrze



ja to tak widze, to znaczy moj mixik:)
Pani wersja bardzo banalna, niestety
prosze sie nie gniewac, ale to co wycialem
to wlasnie to czego nie powinno byc
w wierszach.

Z wyrazami
szacunku

:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Kyo dzięki za pracę nad wierszem - miał taka formę i zmieniłam. Co do formy to
sie zgodzę ,ale po zmianach w ostatniej srtrofie wiersz już nie jest ''mój''.""na czerwonym
skrawku nieba'' musi zostać o wietrze nie ma mowy choć wiem,że rozmawiamy o przenośniach.Dzięki i pozdrawiam. :)) EK

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @MityleneW tekście klisza goni kliszę. I nie jest to dobra wiadomość dla wiersza, gdyż stworzony z tych przewidywalnych klocków obraz intymności ma wartość jedynie sentymentalną. Skądinąd pod utworem znalazło się bardzo ładne zdjęcie. Jest w nim materiał na niebanalną metaforykę, jeśli udałoby się połączyć fotograficzną reprezentację z przekazem lirycznym.    Jeden obraz mnie zatrzymał.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Wiatr i szept - uruchamiają zazwyczaj mój czujnik grafomanii, ale tutaj go świadomie wyłączyłem, gdyż zazwyczaj 'szept' odsyła do znaczeń dużo łagodniejszych niż 'smaganie' - skoro napisałaś inaczej, znaczy - coś się dzieje. W tej metaforze szept ma moc, siłę uderzenia, wysoką temperaturę, którą przekazuje dalej, poprzez ruch powietrza oraz czysty przepływ energii. Zasadniczo tu znalazł się prawdziwy środek ciężkości tekstu, który najlepiej koreluje z treścią przekazaną za pomocą ilustrującego utwór obrazu.   AH
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - zgadza się  - wystarczą proste słowa - dziękuję za czytanie -v                                                                                             Pzdr.serdecznie. @aff - @Berenika97 - @Poet Ka - uśmiechem wam dziękuję -  Witam - miło mi że tak twierdzisz - dziękuję -                                                                                     Pzdr.pogodnie. Witaj - dziękuję za ten piękny obraz -                                                                     Pzdr.zadowoleniem.
    • @APM Moim zdaniem ten utwór niepotrzebnie uderza w emocjonalny dzwonek. Czysta obserwacja natury sama w sobie dostarcza wysokogatunkowego paliwa, nie trzeba już podsycać wrażeń odbiorcy. Wiatr, cisza to słowa - pułapki; lepiej omijać z daleka, a zwłaszcza nie zestawiać ich razem, aby do wiersza nie zakradła się banalność. Nadużywane generalnie, przestają być poetycko nośne.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest mocna kanwa. Resztą poddaj surowemu audytowi.   AH
    • Ktoś przede mną liczy drobne.   Za mną ktoś patrzy na zegarek.  I jeszcze ktoś  poprawia koszyk,  jakby ustawienie rzeczy, miało ostateczne znaczenie.   Wszyscy jesteśmy w kolejce, po coś więcej niż chleb i mleko.   Ale nie mówimy tego głośno.   Bo może właśnie to milczenie, trzyma nas jeszcze w całości.
    • Już prawie widać   Zieleń w niebieskości, wiatru drganiem, ciszą. Wysoko, w kołysce z patyczków, rodzi się życie. Schowane przed okiem, ale nie przed sercem. Tańczę na klawiaturze, w puchu i w dziobie radośnie się chowam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...