Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

ogólnie a szczegółowo tym bardziej
mamy co robić
nawet jeśli jest to szarpanina z przewyższającym tylko ciała bólem

gdybyśmy mieli jedynie
brak planów i bezradność między palcami u nóg
a dłonie zapadłyby się z niechęci jak betonowe bloki
trzymające wiadukt

statystyki zgonów byłyby porównywalne do mrówek
poległych w swojej misji

dobrze wiemy że misja końca świata
nie będzie musiała długo czekać
na osobisty ślad

Opublikowano

treściowo i przesłaniowo nieźle, ale wizualnie
za bardzo mi odstaje w pierwszej i trzeciej
zwrotce. to moje czepialstwo odnośnie formy ;)

może

ogólnie a szczegółowo tym bardziej
mamy co robić
nawet jeśli jest to szarpanina
z przewyższającym tylko ciała bólem

statystyki zgonów byłyby
porównywalne do mrówek
poległych w swojej misji


zdrówka Łejeczka :*

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Izo
przewyższający ból odnosi się do dalszej części
do dłoni jak betonowe bloki...
chociaż lżej się czyta przerastającym
ale zastanawiałem się który wyraz bardziej pasuje
i się zdecydowałem
a nad tymi kombinacjami muszę się zastanowić
Twój podszept jest celny
ale ja mam okropny sentyment do enterów
to jest chyba wada.

dzięki za Twoje hmmm nad tym tworem

bywaj
Opublikowano

mnie się bardzo Tomaszku druga strofka :))) trochę ciężko jak dla mnie, brakuje mi płynnych przejść jakby, no ale ja po prostu gustuje w poezji bardziej takiej miękkiej, no wiesz, miłosnej, może dlatego ;)

buziaczki :* :-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • a potem zgasło światło w ciszy świecy siedzieliśmy w jedynym jasnym oknie   w końcu nastała ciemność westchnęła i zasnęła   żółty pies ujada z powagą po drugiej stronie księżyca jest kilka ciekawskich osób   wiosna drukuje się w 3D replay zielony pies szczeka ale z honorem  
    • @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Narracje bohaterek były dla mnie w sposób zrozumiały trudniejsze do napisania. Ale będą sie pojawiać w dalszej części poematu.     Słuchaj mych szeptów. To echo zmarłych woła. Nie budź mnie teraz.   Pozdrawiam
    • Kaktus jak każda roślina też może umrzeć od zaniedbania Zapomniany odłożony odrzucony   Listek po listku odpada ziemia wysycha powoli traci swą barwę i urok   Myślisz, że da sobie radę w końcu taki jest silny może wszystko wytrzymać   Aż w końcu umiera całkiem przez ciągłe odkładanie najprostszych potrzeb nawet
    • "Zacisze ciszy"   Uwielbiam ciszę i każdą z nich słyszę. „Ciszy się nie słyszy” – ktoś powie – „oprzytomnij!” A śpiew ptaków, który ciszę kołysze? Jak się niesie w cichej, pełnej symfonii.   Z wszystkich cisz najczulsza jest wieczorna, gdy zmierzch nadchodzi i dzień do snu się układa. Cichość dnia staje się wtedy pokorna i wolniutko w ciszę nocną zapada.   Ciszę gwiazd błyskotliwych słyszę, jak w czerni snuje się, cicho szumiąc. Tę tak daleką słyszę – czarną ciszę, w otchłani kosmosu jej nasłuchując.   Najbrzydszą ciszę wojen i głodu słyszę, i myśli tych, którzy głusi są z wyboru. Strach dzieci i myśli zbrodniarzy w pysze – wszystkich słyszę, tych ludzi bez honoru.   Własnej zadumy ciszę również słyszę, wpatrzony w sufit krajobrazu wyobraźni. Napływ przeszłości mózgiem mi kołysze, ciszą wspomnień podstarzałej już jaźni.   Lecz najgłębszą ciszę słyszę wtedy, gdy w sobie samym odnajduję tę ciszę. W niej milknie – ból, troska i ludzkie biedy, i pozostaje tylko – dobroci zacisze.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zgadza się, ale klimat podobny:). 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...