"Cisza"

[KRYTYK POETAA24]

Moje oczy smutkiem sączą krew,
W myślach szaleją demony wierne swemu panu,
Atakują w najmniej oczekiwanej chwili i milkną,
Gniewnie zaglądają z zakątków mych wspomnień,
I nagle oddają się szaleńczej ekstazie,
Serce dudni, krew opętana demonami gniewu,
I nagle milknie,
Kończy obłąkany wyścig, gdzie stawką jest "CISZA".

[Wilczy Rozbójnik]

Jakoś tak wiersz nie trzyma się kupy. Nie ma w nim jasnego, właściwego przesłania. Wydaje się być takim bełkotem od niechcenia na dowolny temat.
Poza tym nie podoba mi się to ciągłe powtarzanie o demonach - mógłbyś zastąpić je chociaż jakimiś ciekawymi metaforami.
Ogólnie rzecz biorąc nie spodobał mi się ten twór.

[Zielony promyczek]

Nie pasuje mi tutaj tytuł, bo wiersz zupełnie nie jest o ciszy, a o czymś wręcz przeciwnym. Poza tym temat też nie bardzo mi się podoba. Za dużo mroczności i zła, jak dla mnie.

[Stanisław Kamykowski]

nie podoba mi się anafora "I nagle" możesz jedno z dwóch zamienić na coś oznaczającego to samo, ale innego i całkowicie nie rozumiem aż takiego wyróżnienia "CISZY" na końcu utworu
pozdrawiam:-)

[Espena_Sway]

matko, gniot poprostu - jak dla mnie. bez pomysłu
brzmi jak blogowa grafomania. czekam na następne

zdrówka i serdeczności Espena Sway :)

[allena]

No właśnie jak blogowy przebój.Muszą być demony zaraz? A ta cisza
czemu z dużych liter? Czytacz z wiersza sam sobie wyłowi ważny wyraz.:) A.

[a._mrozinski]

Wydaje mi się to tandetne. Już pierwszy wers jest odpychający, napisany w nieciekawy sposób. Można by inaczej choćby 'moje oczy czerwienieją'. Demony są niebezpieczne, bo również oklepane. Nie znaczy, że nie należy w ogóle o nich pisać, ale jeśli pisać, to ciekawie. Demony wierne - oui. Szalejące demony - non. Potem znowu szaleńcza ekstaza i demony, tym razem gniewu. Myślę, że za bardzo chciałeś nadać temu wierszu mroczny klimat. Klimat można uzyskać nawet w minimalistyczny sposób, tutaj mam wrażenie, że każdy wers miał wstrząsać nastrojem grozy.

a.