fotografie

[pathe]

pod liniami papilarnymi twarze
gładzę jak chropowatości pamięci

pokój tonie w sepii
przebiega przekątną czasu dziewczyna
chora na cholerę wyzdrowiała
cudem

dziadek otwiera skrzypcami drzwi
dobroduszny uśmiech orzech włoski
twarzy z emigracji

taka mitologia
cuda na których łukiem się opieram
nic złego się nie stanie
rzucę tasiemkę

[Bartosz Wojciechowski]

dziadek otwiera skrzypcami drzwi
dobroduszny uśmiech orzech włoski
twarzy z emigracji
- yeah!!!

i jeszcze dwa pierwsze:)
Bardzo sugestywny, jak czarno-biała fotografia
i podobnie jak ona - ma styl:)
Pzdr!

[pathe]

dzięki Bartek, to fajnie, że tym razem chropowatości są ok bo pamiętam jak Cię raziły w W.
aż poszukałam;)
http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=39215#dol

pozdr serdecznie:)

[Bartosz Wojciechowski]

No, Patti, ale to jest już niemal całkiem inny wiersz:) Cóż, sądzę, że mimo tamtej
wypowiedzi mam prawo zmienić zdanie:))) W tamtym zestawieniu "chropowatości"
były be, a tu są cacy (można sobie np. wyobrazić te twoje/peela palce, jak przesuwają
się po kliszach; tam tego nie było).
Tak czy inaczej ten wiersz jest jak najbardziej udany (choć nie rozumiem "tasiemki",
ale mogę to jakoś przecierpieć, bo wystarcza mi reszta:) Pzdr!

[M._Krzywak]

Ja też mam pozytywne wrażenia po przeczytaniu utworu. Jedyna uwaga, jaka mi się nasuwa, to z tym wersem:
gładzę jak chropowatości pamięci - bo tak się zastanawiam, dlaczego akurat chropowatości i skąd takie skojarzenie.
Ale to i tak drobnostka, po po tym wersie przychodzi czas na poezje. I o to chodzi.
Pozdrawiam.

[Veronique Sijka]

rzucę tasiemkę - dla mnie super klamra na "historię" , bardzo misiem :)

[pathe]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

rzucanie tasiemką... czy tam wstążeczką to w sumie dodatek, jest taki zwyczaj a raczej zabobon w moich stronach.
pewnie, że masz a nawet się bardzo cieszę, że zmieniłeś kontekst też wiele zmienia. sama się zdziwłam, ze coś z rączkami i nogami udało mi się wykombinować z tamtego gniota hyhy.
miłych snów

[pathe]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

gładzę chropowatości czyli przypomina sobie peelka; to tak jak gładzić materiał, który jest wymięty, oswajać się, skupiać się, zamyslać.
trochę ułomne to tłumaczenie, ale nie potrafię sprawnie ubrać w słowa;)
dzięki za wizytę-pozdr.

[pathe]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki Veronique:)

[Luthien_Alcarin]

podoba się;) a co- przede wszystkim strofa z dziadkiem dostaje wyróznienie-choć reszta też bardzo nie odbiega, bardzo dobry wiersz (moim skromnym zdaniem;)

Pozdrawiam
Agata

[pathe]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki Agatko, to bardzi miłe co napisałaś:) pozdr!/Aga

[pathe]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bardzo mnie ujęło,

pozdrawiam/iza

ja też lubię najbradziej ostatnią, bo resztę naciągnełam do sensu hyhy;)
pozdr/ Aga