"Poranek nad Biebrzą. Jesień"

[NUNDA]

Przecież nie jesteśmy starymi ludźmi
Tak mentalnie,
Nie stoimy z ignorancją
pusto zaciśniętymi pięściami,
nie chcemy zatrzymać
w ich silnym uścisku czasu.

Z dziurawymi kieszeniami
Bez chustek do wycierania mokrego nosa,
Pieniędzy na tanie wino
Jak wielcy życiowi podróżnicy
Zmęczonymi ,oczarowanymi oczami
Patrzymy w ciszy tylko na siebie

Rozmyte w porannym powietrzu
Rozdmuchane wiatrem myśli,
Umykają, jak nieustanne pytanie samego
siebie o to kim jesteśmy,
Bezsensowne powtarzane aż do znudzenia
Co tu robimy?

nie jesteśmy smutni ...
czy nieszczęśliwi

03.III.2005

[pathe]

wiersz co podoba mi się, widzę pare rzeczy nad którymi mogłabyś jeszcze popracować, część metafor jest dośyć oklepana, może warto to zamienić? np. rozdmuchane wiatrem myśli,

Rozdmuchane wiatrem myśli,
Umykają, jak nieustanne pytanie samego
siebie o to kim jesteśmy,
Bezsensowne powtarzane aż do znudzenia
Co tu robimy?

ta część jest nasłabsza- nie ma tutaj logiki. pytanie jak mysli nieustannie ucieka, ale bezsensownie powtarzamy to samo... trochę zamotałaś.
puenta w porządku.
pozdr!