Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kiedy mnie już nie będzie
ślij mi kwiaty do nieba
będę tęsknić jak zwykle
twojego ciepła mi trzeba

ślij mi najpierw goździki
kiedy smutek ogarnie
sam przyszyjesz guziki
zupę gotujesz marnie

wyślij też płatki róży
ucałuj każdy z osobna
twój czas bardzo się dłuży
ze mną to niepodobna

wiedz że do twojej kawy
sypać dwie cukru łyżeczki
dzień nie będzie ciekawy
konfitura kwaśna z porzeczki

kwiaty podlej w ogrodzie
mówiłeś że są moje
letnich nocy nie zapominaj
tam w zachwycie siadaliśmy
we dwoje

Opublikowano

kiedy mnie już nie będzie
ślij mi kwiaty do nieba
będę tęsknić jak zwykle
twojego ciepła mi trzeba

ślij mi najpierw goździki
kiedy smutek ogarnie
sam przyszyjesz guziki
zupę gotujesz marnie

wyślij też płatki róży
ucałuj każdy z osobna
twój czas będzie się dłużył ---- tutaj myślę że trochę trzeba zmienić
ze mną to niepodobna

bardzo romantycznie, i nareszcie dajesz sie poznać jako kochająca żona-
pa, lemalko!Sz

Opublikowano

Lilko, nie ma lekko, póki co trzeba słodzić tą kawę i dżem z porzeczek, co zawsze zbyt kwaśny...

wiedz że do twojej kawy
sypać dwie cukru łyżeczki
dzień będzie nieciekawy konfitura kwaśna z porzeczki

i końcówka coś mi zgrzyta, ale jeszcze pomyślę, bo to może mi cos w głowie...;)

wierszyk uroczy:)
buziaki!!!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zagalopowani za tym, co ulotne, gubimy tożsamość.   Chłoniemy smaki świata bez opamiętania się, aż po zawrót głowy.   Czy da się tylko brać i łapać chwile szczęścia, gdy jeszcze los łaskawy…?   Może już czas zatrzymać się, zanim zróżowieje zmierzch, i zatęsknić za wolnością –   taką, która nie rani, nie zaciąga długów po wieczne czasy.   Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro.
    • Na uczuciach się nie znam. Polityka też nie kręci mnie.   Od kilku dni próbuję wysłać telegram,   że jest tu całkiem miło, że słońce świeci i plaża gorąca jest.   W nocy zaś rozbiera ją miłość.   W kolorach opalenizny cała mieni się.   Na uczuciach się nie znam. Polityka też nie kręci mnie.   Co wieczór otwieram półsłodkie wino.   I chyba za pijaka mają mnie.   Jestem gotowy na wszystko, byle tylko zanurzyć się.   W beztroskiej toni zapomnieć,   że jest tu całkiem miło, że słońce świeci i plaża gorąca jest.   W nocy zaś rozbiera ją miłość.   W kolorach opalenizny cała mieni się.   Może w końcu jutro go wyślę.   Przyjeżdżaj, kochanie. Jest tu całkiem miło. Słońce świeci. Plaża gorąca jest.   Z tęsknoty co wieczór otwieram wino.   Kąpiele nocne urządzam w nim.   Na uczuciach się nie znam. Polityka też nie kręci mnie…   Z tęsknoty otwieram wino…
    • Piękny poetycko, pełen tęsknoty obraz tego, co było naprawdę ważne...są takie chwile, które zostają w sercu na zawsze...pozdrawiam słonecznie*)
    • W tym tekście jest dużo prawdy i odwagi. Przyznać, że zbroja ma pęknięcia, że ręce czasem słabną - to nie słabość, ale dojrzałość...pozdrawiam serdecznie*)
    • wszędzie ją całowałem w końcu zabrakło miejsc więc zacząłem całować jej cień  - zwariowałem   wszędzie ją dotykałem bywało że tu i tam niebiosom dziękowałem myśląc oszalałem   wszędzie z nią byłem od morza do tatr zawsze kochałem ach co to był za czas   wszędzie wszędzie to mało powiedziane zrozumie to tylko tamta łąka i las
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...