prawda?

[Stanisław Kamykowski]

Po co było zaczynać z prawdą? Ona jest prawdziwa, ale nie istnieje. Jak się tylko pojawi, to nikt jej nie chce, nie jest akceptowana, czyli jej nie ma. Kładzie się coś w zamian, coś nieprawdziwego, ale ponoć lepszego, bo realnego, takiego jak chcemy, bezproblemowego.
Ona jest problemem. Zawsze tak było. Nikt jej nie chce, a gdy ktoś jej chce to trudno ją dostać. Czasem komuś się udaje i już jej nie chce i innym tłumaczy, że oni też jej nie chcą.
Jest zła, agresywna, bezczelna, dokładna, złośliwa, ironiczna. Jej zalety? Nie ma takich, no może nie jest kłamliwa, ale czy to zaleta. Chyba wada, bo ona jest prawdziwa. Niszczy, burzy, rujnuje, jest niewygodna, przeszkadza, zabija. Nikt nie wie, czym się kieruje.
Po co to komu? Oni (może my) wolą być okłamywani przez nią. Okłamywani przez prawdę. Dowiedliśmy, że ona jest swoją odwrotnością, czyli jej nie ma i ona jest. Ona sama jest za, a nawet przeciw by wyjść na jaw. Gdybyśmy ją znali o niej to by już nas nie było, a gdyby nas nie było to właściwie wtedy byśmy byli, bo nas nie ma, gdy jesteśmy i jesteśmy, gdy nas nie ma. To jest cała ona o nas.
Jest cała-jest wszystkim. Jeśli jest wszystkim to jest niczym. Skoro jest niczym to jej nie ma. Jednak gdyby jej nie było to nie byłoby jej w tym (a przecież ona tym jest). To jest nią o niej. Tyle tu przeciwieństw i konsekwencji ile jest w niej. Jeśli, zaś jej nie ma to nie ma jej też tu, czyli tego nie ma, ale jeśli tego nie ma to, co mam ja skoro właśnie ja mam to. Więc mam ją. Mam i ją chcę. Chcę jej więcej, chcę ją całą, bo ona dał mi szczęście tym, że jest. Chyba, że to, że jest to jest wyjątek od reguły.
A może to wszystko są wyjątki. Czyli wyjątek będzie regułą. Tylko, że gdy wyjątki stanowią regułę to reguła jest wyjątkiem od wyjątku będącym regułą. A może jej tu nie ma.
Gdzie wtedy jest? Czy w ogóle jest? Jeśli jej nie ma to wszystko jest jej przeciwieństwem. Skoro przeciwieństwo jest przeciwieństwem to znaczy, że ma swoje przeciwieństwo. Czyli ona jest! Jeśli nie ma jej tu to jest wszędzie gdzie według tego jej nie ma. Według tego ona jest, jeśli więc jest, to jest też tu i tu jej nie ma. Jeśli jest to reguła to ona jest wszędzie i wszędzie jej nie ma, zaś reguła jest przecież wyjątkiem od wyjątku będącym regułą. tzn. Ona jest i jej nie ma i taka jest cała ona o niej.

[adam sangreal]

Przeczytałem. Z trudem, ale się udało. Jakieś odczucia? "Filozoficzna" paplanina. Rada? Wróć do poezji.
Pozdrawiam :)

[Stanisław Kamykowski]

dziękuję za pozostawienie śladu, ja tu tak gościnnie, żeby trochę poziom zaniżyć;)