Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

motyw z nożem i sercem mi się nie podoba, niedawno już był.
traktujesz serce jak kolejny okaz w kolekcji.
tak samo zbieracze traktują kolejnego wypchanego owada w zbiorach.
kapryśna w tym wierszu jesteś.
"muszę to zrobić" - dlaczego?
może jesteś kolekcjonerką serc, i seryjnie mordujesz niewinnych gostków, hehe smile.gif

Pozdrawiam.

Opublikowano

Ciekawe zakończenie... Prawda, ten motyw już się ostatnio pojawił w jakimś wierszu (nie pamiętam tytułu) no ale przecież nie należy oceniać wiersza na tle innych z serwisu. Tak myślę
pozdrawiam Leila smile.gif

Opublikowano

Faktycznie zgadzam sie z oyey-em:)(nie wiem czy tak mam to odmieniac)bardzo dobre sa dwa początkowe i dwa końcowe wersy, tworzą fajny klimat.
Mnie zwłaszcza nie podoba mi sie wers
"ale dla mnie jej nie ma", bardziej wskazuje na to że to ty nie masz szansy, jest trochę nie logiczny
Ale coś fajnego jest w tym wierszyku
Pozdrawiam

Opublikowano
CYTAT (Leila @ Jun 26 2003, 03:21 PM)
Ciekawe zakończenie... Prawda, ten motyw już się ostatnio pojawił w jakimś wierszu (nie pamiętam tytułu) no ale przecież nie należy oceniać wiersza na tle innych z serwisu. Tak myślę
pozdrawiam Leila smile.gif

Pewnie, że dobrze myślisz.

Ale ludzka podświadomość porównuje wszystko nowe do czegoś, co było pierwsze, starsze, wcześniejsze.

Takie jest życie.

Świat jest od tego zależny.
Ciekawe jak byś oceniła ten wiersz, gdybyś nigdy w życiu nie czytała innego?
Pewnie wtedy nie wiedziałabyś nawet co to jest. smile.gif

Pozdrawiam.
Opublikowano
CYTAT (Leila @ Jun 26 2003, 05:58 PM)
Kai Fist o co chodzi? Czego bym nie wiedziała?

napisałaś, że nie należy oceniać wierszy na tle innych
ja napisałem: Ciekawe jak byś oceniła ten wiersz, gdybyś nigdy w życiu nie czytała innego?
Pewnie wtedy nie wiedziałabyś nawet co to jest.
---
Wytłumacze na przykładzie:
Jesteś kimś, kto nie wie co to jest poezja, nic a nic na ten temat kompletnie nie wiesz. Co prawda czytać umiesz, i nagle dostajesz jakiś skrawek papieru, a na nim słowa. Co to jest? Nie wiesz, ponieważ nigdy nic takiego przedtem nie widziałaś.
Chodzi mi o to, że gdyby nie inne wiersze, to nie wiedziałabyś co to jest ten wiersz.
Dzięki porównaniu z innymi wiesz co jest co...

... etam,. chodziło mi tylko o to, że zawsze wszystko się do czegoś porównuje

unsure.gif
Opublikowano

adamie... do wszystkiego się można przyzwyczaić... przyzwyczajeniem każdego człowieka jest ranić drugą osobę i właśnie dlatego jedną z rzeczy do jakich nie można się przyzwyczajać są ludzie... oni zawsze zawodzą

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • miejsce wielkich rozstań nie zauważyliśmy promu stocznia pracowała obojętnie twoja letnia sukienka para w samochodzie obok pozwoliliśmy im patrzeć jak palimy się w ukropie
    • @Berenika97Przepiękny wiersz będący prawdziwym hołdem dla pomordowanych polskich oficerów Wojska Polskiego - często rezerwistów, którzy w międzyczasie piastowali wysokie funkcje administracyjne w II RP lub wykonywali inne elitarne zawody - Elita polskiej Inteligencji.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To co piszę poniżej piszę na podstawie następującej poniższej relacji polskiego podróżnika pana Michała Patera (ostrzegam, że na wideo są wulgaryzmy, których momentami pan Michał się niestety dopuszcza). Podczas prac ekshumacyjnych (wyznaczaniu tzw. dołów śmierci), ale w późniejszych pracach, gdy przekopywano teren i napotykano na ludzkie kości -ponoć- natychmiast kazano zakopywać i pozostawiać to miejsce tak jak jest (od 30 minuty poniższego wideo)... :_( -bez godnego pochowania ofiar, a więc las tam to jest jedna zbiorowa mogiła, a woda, która wodociągami jest pobierana z tamtejszych źródeł gruntowych "cuchnie" (ok. 42 minuty i 20 sekundy nagrania z poniższego wideo):

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      A link podaję z cda, a nie z YT, bo YT coś tam majstrował (usuwał, obejmował cenzurą - trochę dziwne). Wiersz BARDZO potrzebny - dziękuję Ci za niego Berenika97 i za to, że masz odwagę tak pisać, bo nie ukrywajmy tego - nie każdy ją ma. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Szukam pracy od tygodni. Śpię na kartonie, przykryty starym wełnianym swetrem. Jest zimne, listopadowe popołudnie. Idąc ulicą, trafiam na mały, odręcznie wypisany anons. Karteczka przyklejona jest od wewnętrznej strony knajpianej witryny: Przyjmę do pracy studentkę/a. Wymagana dyspozycyjność. Wchodzę do środka, zziębnięty i częściowo przemoczony. — Czy mogę porozmawiać z osobą decyzyjną w sprawie pracy? — Zapytałem. — Tak, szefowa jest u siebie. Zaraz ją zawołam — odpowiada drobna dziewczyna o kruczo czarnych włosach i oczach, których źrenice wyglądały jak dwa węgielki. Po chwili pojawiła się zadbana kobieta, wyglądająca na około trzydzieści parę lat. — Dzień dobry. Jestem zainteresowany pracą u państwa. Patrzy na mnie uważnie, mierzy od stóp do głowy. — Hm… jest pan biały. — Tak — odpowiadam. — Jest pan Polakiem? Skąd pan pochodzi? Ile ma pan lat? — Dwadzieścia trzy. — Zawiesiłem głos na moment. — Z rejonu Małopolski. — Nie reprezentuje pan żadnej mniejszości? Nie jest pan Ślązakiem? Nie pochodzi pan z Kresów? A może przynajmniej jest pan Kaszubem? — Nie, niestety. Krzywi się lekko, wpatrując się we mnie. — Przychodzą tu tacy prosto z ulicy. Biali jak mąka, do tego czystej krwi Polacy. I co? I chcą od razu dostać pracę. Przecież to niedorzeczne. Jak ja mam wszystkim wam dać pracę? Przecież zaraz wszyscy będą wiedzieć. Milknie na chwilę, po czym dodaje: — Nie ma pan jakichś korzeni żydowskich? Niemieckich? Dziadek nie pracował w którejś z francuskich kolonii? Może w Indochinach? Kręcę głową. — Nie mogę takiemu jak pan — czystej krwi Polakowi — od razu dać pracy. — Ale pani jest moją ostatnią deską ratunku — mówię cicho. — Mogę pracować na zmywaku. Albo na zapleczu. Patrzy na mnie jeszcze raz. Tym razem dłużej. Spod warstwy makijażu przebija się na jej twarzy nieprzyjemny grymas. — Będzie pan musiał… — urywa. — Gdyby pan nie wyglądał tak biednie. Zawsze miałam słabość do tych smutnych, chłopięcych oczu. — Kiedy mogę zacząć pracę? — pytam. — Może pan od jutra rana. Proszę przyjść punktualnie na szóstą. — Dziękuję pani. Kiwnąłem głową i wyszedłem.  
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - twój pozytywny komentarz bardzo mnie ucieszył - dziękuję -                                                                                    Pzdr.słonecznie.
    • Jezioro w nocy, zimą mróz dotkliwy — duszę swoją winę. Idę chłodny, inny. Przenikliwy lód… splótł się ze mną w jedność. Bosy życzeń taflą, czuć moją obecność. Księżyc lśniący, cichy… gwiazdy, sowy, lisy.   - Proszę pokłon się — świat ujrzyj nowy, cudny. Cóż to? Słyszę głosy, ale nie natury. Może duchy? Chcą zapłaty — kreatury. Dmący wiatr i sosny razem grają hymny. Czyjeś świecą oczy… czyżby to Marzanny? Kroczę znów strapiony… kory, cisy, wrony.   - Pokłoń proszę — grany świat miłością nuty.  Liną magii, wonią włosów opętany. Las misterny i drzew groby… szumy wody. Oddech zimy — głos tajemny, głos nieznany…   - Wciąż apetyt wilczy, piękny ubiór szyty. Oczy to błękity, hafty lub szafiry.  Krą, polaną. Uwielbiają, albo gardzą. Pragną wszyscy. Gdy już mają — zwykła kradzież, ale jestem rozbój, grabież. Styczeń… tylko chwilą istnień, potem prysnę. Czerwiec… mocą westchnień, potem milknę. Kimże jestem?  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...