fuga

[EWA_SOCHA]

z chłodu kruchty

między kamiennymi ławami
od jednej plamy światła do drugiej
wzdłuż cienia czerwonej kolumnady
trafiam w małżowinę schodów

dalej płaszczyzną dźwięku
do złotych organów
pod kryształowym sklepieniem
gdzie falą płynę pomiędzy gzymsami

całym ciężarem i objętością brzmienia
przez balkon do kolebki wspartej na filarach
blaskiem barwnej instalacji smug
przez szkliste twarze w strzelistych witrażach

do kopuły - chmur zwieńczenia
i wyżej szybciej z drżeniem zimnych rąk
zaciśniętymi powiekami rozwijam się z dźwiękiem
może to nie oragany a świątynia tak gra

zapach białych lilii i milknących świec
wsącza się z wolna w rozchylone usta
oparta o ścianę nie czuję już martwoty i chłodu
coraz cięższe dźwięki współzawodniczą z powietrzem

cisza

[EWA_SOCHA]

za szczery komentarz z góry dziękuję (z dołu też nie omieszkam)

[le_mal]

Piękna ''fuga'' ma wyrazisty charakter.
Czuję chłód i brzmienie od jednego do wielu głosów.Są i łączniki,
którymi przechodzisz do następnych częsci świątyni.
Na końcu podsumowanie i ta cisza.
''zaciśniętymi powiekami rozwijam się z dźwiękami
wiem że to świątynia nie organy tak grają''
Ode mnie wielkie plusisko:)
Pozdrawiam ciepło.

[M._Krzywak]

Myśle, że jedno głośne czytanie załatwi sprawe rytmu - co gdzie kuleje.
a treśc - ciężki wiersz, może aż nazbyt opisowy i tutaj nasuwa mi sie owe skaracanie, by dac trochę oddechu czytelnikowi. Ale z drugiej strony jest on pełny i gruntowna analiza musiała by zając znacznie więcej objętości niż ma się siły :)
( przypomne chocby motyw "witraża' czy "lilii" - jaka to bogata symbolika)
Takie mam teraz wrażenie.
Pozdrawiam.

[Bartosz Wojciechowski]

Specjalnie i tylko dla ciebie objawię się dzisiaj na org'u:)
Coś mało gości - nie rozumiem czemu? Ludzie, hop-hop!

Mam parę uwag krytycznych... Po pierwsze widzę spore zmiany
w stosunku do wersji z W, niestety - co jest dla mnie dużym
zaskoczeniem - pierwowzór był znacznie lepszy. Przede wszystkim
po raz pierwszy mam u ciebie wrażenie nadmiaru słów,
a na domiar złego obrazy, które nimi tworzysz są "przeładowane"
blaskiem, wspaniałością, niezwykłością; mnie szybko znużyły.
Wiem, że to być może ja namawiałem cię do rozwinięcia niektórych
pomysłów z pierwowzoru, ale w ten sposób to nie wypaliło
(jeśli to prawda, to wybacz za złe doradztwo). W tej wersji
nie mogę oprzeć się wrażeniu, że pisałaś "na siłę", może też jakby
wbrew sobie?

Największą zaletą wiersza jest moim zdaniem tytuł i rozwinięcie
pomysłu w tekście, zakończony tym świetnym "cisza". Proponuję
więc powrót do wersji z W i małą jej przeróbkę pod ów superancki
pomysł "fugi".

Wybacz, że tak niemiło, ale szczerze (subiektywnie rzecz jasna;
mam nadzieję, że ty również nie będziesz mnie oszczędzać,
gdy przyjdzie konieczność:)
Czyli ogólnie nie bardzo, ale warto ratować, tym bardziej, że dysponujesz
na pewno jeszcze wersją, która o ile pamiętam, bardzo się innym podobała:)
Pozdrawiam serdecznie, po przyjacielsku.

[EWA_SOCHA]

szczerze mówiąc to z tym z W nie zmieniło się prawie wcale:) właściwie to chyba ostatnie 2 strofy dobudowane (o czym zresztą wspomniałam w warsztacie, że wiersz będzie rozbudowany, a efekt końcowy też zamieściłam)

wiersz jest o koncercie organowym w gdańskiej katedrze, ciężkich brzmieniach fug Bacha, które przytłaczają i odbierają oddech... Wiersz dostosowałam do zamysłu - olbrzymia przywalista budowla, ciężkie brzmienia i zapach lilii - konsekwencja tego wszystkiego - utrata przytomności podmiotu "cisza"
do tego wplecionych kilka znaczeń głębszych, związanych z różnymi miejscami w katedrze itp. (i tu wiem, ze za pierwszym przeczytaniem można niewyłapać - tu mój błąd, bo może te znaczenia na pierwszy plan powinny iść, ale jak wspomniałam miałam inny koncept)

dziękuję Bartku za obiektywne oko:)
pozdrawiam
eva

[EWA_SOCHA]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Lilko, dziękuję za miłe słowa, cieszę się, że odnalazłaś się w tej konstrukcji:)
pozdrawiam serdecznie
eva

[EWA_SOCHA]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:) wiersz miałbyć przytłaczający, wyżej wyjaśniłam czemu, ale powtórzę - utrata przytomności podmiotu

symbolika - obawiam się, że za dużo jej i zbytnio ją pochowalam, ale może ktoś czegoś się doszuka:)

dziękuję za wgląd
eva

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ewo, jakis patos, nadęcie, nie wiem, wrócę. Przepraszam. Pozdrawiam, Stefan.

[EWA_SOCHA]

Stefanie:) nieprzepraszaj:) możliwe, że wyszedł patos:) tak trudno w lekkie i proste słowa ubrać piękną katedrę i dzwięki organów...

pozdrawiam serdecznie
eva

[pathe]

a mi się ta cisza wcale nie podoba.
trafiają się każdemu słabsze, ten w porównaniu do pozostałych Twoich nie powala.
taka długa forma jest trudna, ciężko czasami wyczuc moment-kiedy wiersz jest przegadany a kiedy jeszcze nie.
buźka

[Ewa_Kos]

Byłam na takim koncercie - do dziś pamiętam to
przeżycie i chyba bym nie umiala go ''spoezjować''
Tobie się udało mimo,że możemy różnić się sposobem
odbioru.+ Pozdrawiam serdecznie:))) EK

[EWA_SOCHA]

pathe, dziękuję za wgląd:)))

Ewo, to prawda, koncert jest wspaniałym przeżyciem, mi sie tego jedynego nie udalo przetrwać;) zgłosili się czerwonokrzyżowcy:))))

pozdrawiam serdecznie
eva

[Bartosz Wojciechowski]

No i wróciłem, znów specjalnie dla ciebie (ale i powodowany ciekawością:)
Naprawdę się nie zmienił? Pokaż no, masz może namiar na wersję z W?
Zadziwiające... (cóż, pamięć wzrokowa to jednak nie album ze zdjęciami... :)

Teraz widzę, że być może zbyt pochopnie wydałem opinię (wcześniej
przeczytałem chyba tylko ze dwa razy). Nie słucham też muzyki Bacha.
Zgadzam się z tobą, Ewo, że trudno opisywać katedrę i muzykę
jednocześnie; a już naprawdę bardzo, bardzo trudno jest to zrobić
bez rymów...

Cóż, w sumie wypada mi wycofać się na pozycję łagodniejszej krytyki
- teraz jedynym zarzutem jest to, że wiersz ciężko się czyta, ja przynajmniej
z pewnym mozołem wręcz. Ale potrafię zrozumieć argumenty za takim ujęciem:)

Co do symboliki, to po spokojnym odczytaniu jest widoczna i przydatna,
że tak powiem (jeżeli dobrze się wczytałem:)
Pzdr!

[EWA_SOCHA]

dziękuję Bartku, jednak wiem, że napisałeś to, bo przemiły z ciebie chłopak:) nieprzejmuj się:) ja wiem, że piszę lurowatą lipką:) no cóż:) te analizy chyba jednak mi bliższe:)))

pozdrawiam serdecznie
eva

[EWA_SOCHA]

i_e(w internecie:),
cieszę się, że wniknąłeś w wiersz:)
pierwotna wersja brzmiała: "tracę oddech - cisza"
zastanawiam się czy do tego nie wrócić, bo trochę wyjaśniałoby utratę przytomności podmiotu,
co do wersu 4 w 5 str - masz rację i znów się uśmiałam sama z siebie:)))
co do ni... wiesz, ja bym tego raczej nie umieszczała, bo już wiersz zdaje sie trąci patosem, więc już lepiej iść w kierunku prostoty,
woń kojaży się z labolatoriumi nie lubię tego slowa:)

kurcze, zaskoczyłeś mnie tą analizą:) dziękuję:)

pozdrawiam serdecznie
eva

[zak stanisława]

rozczytałąm się wsiakłam w zapach katedry i przypomniała mi się moja pierwsza komunia, organy, zapach lilii, świec, i ten nastrój- piękny
ale trochę kuleje rytm
pozdrawiam ciepło ES

[EWA_SOCHA]

z rytmem sobie dałam spokój, nie przeskoczę przez tą klodę, może kiedys ominę, muszę trochę odpocząć od tego wierszydła

dzięki za wgląd:)
pozdrawiam
eva