Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie ma w tobie już szczerości
której zaznałam gdy piliśmy
czerwone wino pod baldachimem
a pszczoły jak cash cow
znosiły nam słodkie nektary

już trawą zarosły ogrody
wiatr wygania z altany zeschłe liście
nie powrócimy do oczek wodnych

tylko twoje odbicie w krzywym zwierciadle

Opublikowano

zaczynam żałować, że nie potrafię komponować... bo tu trzeba kilku dobrych jazzowych nutek, takich smooth:) a do tego dobra kawa i południe mażnaby jakoś oszukać, przetrwać...

pozdrawiam Cię Lilko:)
eva

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jest rzadkością, aby poeta opływał w dobrobyt, a tu niespodziewanie mamy szczerość, czerwone wino, baldachim, słodkie nektary, altana, dojna krowa, wreszcie. Co prawda, producent zwierciadła się nie popisał, pewnie nie przestrzega standardów Unijnych, albo podróba chińska jakaś. Autorka, jednakże, wychodzi obronnym natchnieniem, całe szczęście.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jest rzadkością, aby poeta opływał w dobrobyt, a tu niespodziewanie mamy szczerość, czerwone wino, baldachim, słodkie nektary, altana, dojna krowa, wreszcie. Co prawda, producent zwierciadła się nie popisał, pewnie nie przestrzega standardów Unijnych, albo podróba chińska jakaś. Autorka, jednakże, wychodzi obronnym natchnieniem, całe szczęście.

Stefciu drogi,jak Ty potrafisz mnie zrozumieć:))))))))
pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jest rzadkością, aby poeta opływał w dobrobyt, a tu niespodziewanie mamy szczerość, czerwone wino, baldachim, słodkie nektary, altana, dojna krowa, wreszcie. Co prawda, producent zwierciadła się nie popisał, pewnie nie przestrzega standardów Unijnych, albo podróba chińska jakaś. Autorka, jednakże, wychodzi obronnym natchnieniem, całe szczęście.

Stefciu drogi,jak Ty potrafisz mnie zrozumieć:))))))))
pozdrawiam
Hej!
Opublikowano
już trawą zarosły ogrody
wiatr wygania z altany zeschłe liście
nie powrócimy do oczek wodnych

tylko w krzywym zwierciadle twoje odbicie


Otóż to! Nie były to wprawdzie ogrody ale krzywe zwierciadło to samo :)) Bardzo mój, malko,
serdeczności/V.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...