Kontemplacja

[Kai_Fist]

Kontemplacja


odbita kropla
pustynnego wiatru
nie zrani

poszarpanych echem
kłując uderza
nadłamany żal

ostatnią iskrą
szepcząc


[reedycja / poprawienie tagów html, 29.09.2004]

[Seweryn Muszkowski]

Chm, popraw mnie, jeżeli źle odczytałem ten wiersz.

Kontemplacja, według autora, to sztuka odnajdywania alternatywnych cząsteczek, które nie zranią, a pozwolą zagłuszyć i poszarpać dawne bolączki. Podmiot, znalazł takową cząstkę, w postaci "kropel pustynnego wiatru", i zbudował odpowiednie podłoże dla niego: ponieważ taki wiatr, może wiać tylko i wyłącznie na pustej od radości i zmartwień przestrzeni (która nie rani). Podpiera tę tezę druga strofa, ponieważ żal dociera do zamyślonego podmiotu, już poszarpany przez echo - a nawet ostatkiem sił, gdyż już w ostatniej str. gaśnie... jednak, co podkreśla autor:refleksja to trudna sztuka i nie zawsze udaje się, niejako odpędzić przyczyny złego nastroju:)... bo chociaż żal, ostatkiem ... to jednak szepcze. To bardzo smutna pointa.

Nie wiem Kai... trudny wiersz napisałeś.
Ale jak moja inter. nie zgadza się z Twoją, to proszę, przeczytaj ją i postaraj się zrozumieć, o których cząstkach piszę:). i skąd wzięła się ta przestrzeń. :)

Pozdrawiam,
s.m.

[seweryna żuryńska]

Kai!
a ja go po prostu do siebie
w moje zapatrzenia
od dawna nie miałam takiego odruchu zachwytu
wielkie ci dzięki

świątecznie pozdrawiam
seweryna

[Kai_Fist]

ech...

oyey,
jak zawsze dodajesz mi sił do lepszego pisania :)

Sewerynie,
długo myślałem co Ci odpowiedzieć,
i poprawiać nie zamierzam,
...w pewnym stopniu być może ukazałeś coś ...innym językiem :)

Seweryno,
utwierdziłaś mnie w przekonaniu pewnym :)
część naszych duszyczek nadaje na podobnych falach chyba...
chyba lubimy zapatrywać się ;)

Dzięki Wszytkim i Pozdrawiam,
Kai Fist