serduszko

[Kleo reaktywacja]

-Gdzie Ty tak pędzisz serduszko? Dokąd tak gnasz?
-Tam w gaju kochany na mnie czeka.
-Więc po co tak szybko? Czyż nie starczy Wam lat?
-Ach.... Każda chwila bez Niego bezpowrotnie ucieka.
-Serduszko? Nie boisz się same iść przez ciemny las?
-Nie wiem co to bojaźń, bo to miłość tak mnie gna.
-Ach kochasz ty namiętnie serduszko, czy on także tak?
-Pewne jego serce jest czułe, nie jak twardy głaz.
-Ach serduszko, a twe ciało? Gdzież ono się podziało?
-Ciało już od dawna tylko do niego należało.
-Ale czy on tam czeka? Może już w Nim złość wezbrała?
-Słyszę! Słyszysz? Jak jego serce woła mnie z dala!
A ty żeś mnie nimfo- sumienie tak zagadała.
-Idź więc, ja przepraszam, nie chciałam, tylko chwilę Ci zabrałam.
Nimfa zabrała ze sobą wszystkie złe myśli i zniknęła
Tylko szczerą miłość dwojgu kochankom zostawiła.

[Piotr Rutkowski]

Widzę, ktoś tu pomylił działy, ale skoro już to się tutaj pojawiło, to widzę, że ktoś tu zainspirował się romantyzmem i mam dziwne przeczucie, że chyba Królem Olch najbardziej, wyczuwam w tym podobną rytmikę.

trzeba nad tym sporo popracować.

czy on także tak? Pewne jego serce? sumiennie tak zagadała? tylko chwilę ci zabrałam....

Przecinki tez czasami warto postawic.

Jeśli to nie kolejna prowokacja, to fajnie, że ktoś lubi jeszcze romantyzm w literaurze....