Zmierzch

[Smok]

zapadł za horyzont pierwszy odkrywca cienia
na drzewach porośniętych wzrokiem dziczy
zawisł odsłonięty mrok
nawet patrzące oknami drapacze
rozświetliły oczy szukając dnia

czarna plama zazdrośnie porywa
zieleń łąk – kolory miejskich osiedli

powoli korytarzami ulic pełzną przy chodnikach
wysokie latarnie zakrywając szarość kilku miejsc
kładąc jasne barwy na parkowe ławki

piegowate niebo z czarno-białą twarzą
odbija świetliste spojrzenia o mokre tafle
worek niesiony przez nocy sen
skrzypi w rozbujanych kołyskach
chrapie w piankowych żaglowcach

[mary lavender]

taka pustka w środku, nieprawdaż?

[Smok]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ależ skąd :)

[Jaro Sław]

ten worek to z "mrocznego przedmiotu pożądania" ?

Niby poprawnie, ale za dużo opisu, nie mam się o co zaczepić...... tekst przelatuje przez mnie i ....

Może troche jakiejś akcji?

[M._Krzywak]

Smok zapragnął stworzyc wiersz w oparciu o gre kolorów - to one wyznaczają kontrast. Bardzo dobry jest dwuwers:
nawet patrzące oknami drapacze
rozświetliły oczy szukając dnia
mnie się wydaje, iż chodzi o pozapalane światła, które, faktycznie, sztucznie pzredłużają dzień.
Może rzeczywiście trochę nakombinowane, ale niech już zostanie :)
Pozdrawiam.

[Jaro Sław]

To rozumiem, grę kolorów też, ale to wygląda na epicki opis......
ale
mógłby się znaleźć w kryminale Chandlera, na przykład, i byśmy go przetrawili szybko jako ciekawy przerywnik w akcji.....