Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

błądząc w ogromie błędów
szukając wśród poszukujących
lansowanie trendów
stwarza Cię wymagającym

polo z krokodylkiem
uśmiech pod fryzurę
nad zgodnością z szykiem
prostactwo bierze górę

wyćwiczonym krokiem
przetartą już drogą
podążasz za wzrokiem
a nie wzrok za Tobą

Opublikowano

nie wiem czy to temat do wierszy,może jakiś felieton?Raczej na nie,ale nie mówię że to kwestia pomysłu,raczej zdolności ujęcia tematu.A tak na marginesie skojarzyło mi się:
kto z paskami spodnie nosi
ha, ha, haczyk na bluzie
robi często smutne oczy
i smutną ma buzię
o czym myśli tajemnicza
smutnooka młodzież
czy z haczykiem ma obuwie
i z paskami odzież

Akurat "dyskoteka gra"

:)pozdrawiam

Opublikowano

siakoś tak monotonią wieje...
pierwsza zwrotka - nic nowego i nie potrzebnie się powtarzasz
w drugiej coś jest i próbuje się przebić, ale zbrakło na to środków
trzecia jest najlepsza, ale niedoskonała
do warsztatu, tam zrobią z nim porządek :P
pozdrawiam

Opublikowano

Instrukcję wysłałem:) Co do wiersza, to ja nie widzę tutaj większych
problemów z operowaniem słowami, choć fakt - temat na tyle "popularny",
że aby mógł zaistnieć w wierszu/poezji powinien być podjęty z jeszcze większą
pomysłowością, przy użyciu większego arsenału środków poetyckich,
powinien być chyba bardziej wyrazisty.
Co nie znaczy, że jest kiepski - to sprawna i składna, inteligentna wypowiedź,
ale pozostaje "tylko" gdzieś w środku stawki, a jedyne co zapamiętam,
to te dwa ostatnie wersy - b. fajne. I tym tropem trzeba iść: więcej błysku,
przewrotności:)
Pzdr!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @EsKalisia   Bardzo dziękuję!   Dziękuję Ci serdecznie za te słowa - "śmiech na przekór" to chyba najtrafniejszy sposób, by opisać tę chwilę w wierszu. Twoje życzenie poczytnej poezji bardzo mnie motywuje. To trzeci wiersz z Luizą. Pozdrawiam ciepło i dziękuję, że zechciałaś się zatrzymać.   @lena2_   Bardzo dziękuję!  Też myślałam o tym, ale pierwszy wiersz "Luiza" też był o samotności, trochę cięższej niż teraz, gdy stara się "wrócić do życia".   Serdecznie pozdrawiam.  @Kwiatuszek   Dziękuję Ci serdecznie - masz rację, to portret właśnie takiej kobiety. Cieszę się, że wiersz to oddał. Pozdrawiam serdecznie!  @andrew   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Może i Luiza, krok po kroku, za kotem pójdzie ku słońcu, ku życiu, i odnajdzie znów tę dawną śmiałość, która czeka cierpliwie w oddechu. @LessLove   Bardzo dziękuję!  To głębokie spostrzeżenie - rzeczywiście, jest w tym wierszu ta wielowarstwowość Luizy, ciągła zmiana, mijanie samej siebie. Dziękuję za tak refleksyjne spojrzenie - pytanie "kim jutro" zostaje ze mną. Pozdrawiam serdecznie! @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Twój kot rzeczywiście wygląda nadal jak aniołek. A że kot potrafi ukoić tęsknotę, to myślę, że wiele osób się o tym przekonuje. Przekona się również i Luiza. Serdecznie pozdrawiam.  @Migrena   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za to wnikliwe odczytanie - "cicha erozja podmiotowości" to określenie, które chciałabym ukraść na własny użytek. Trafiłeś dokładnie w tę funkcję bez imienia, w którą zamienia się Luiza. Twoje komentarze są dla mnie bardzo cenne. Serdecznie pozdrawiam.
    • @Leszczym   Uważaj, czego pragniesz, bo jeszcze Asia wejdzie Ci na głowę! :))
    • @Poet Ka   Niezwykle czuły tekst. Pokazałaś w nim, że poezja to nie wielkie, nadymane słowa, ale właśnie ta ulotność - zachwyt nad kroplą rosy, poranną kawą czy wspomnieniem słońca.   a wiatr wie dokąd ucieka zapach tamtych truskawek i ile mrugnięć oka trwa zachwyt zbieramy te okruchy bo tylko w nich mieszka cała ulotność
    • @Waldemar_Talar_Talar   ta myśl przychodzi do wielu z nas i cicho siada obok na wolnym krześle pisz więc nadal o moim i swoim świecie bo warto - dla mnie ma to sens
    • @Poezja to życie Czy to takie proste uwierzyć? Ale ta niepewność, która stale towarzyszy. Nie możemy nie brać jej pod uwagę. Tak jakoś to odbieram. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...