Biała Brzoza

[Ziemowit Rus]

Brzozo, ty swe konary ku ziemi nisko naginasz,
Twe liście ku ziemi swoje głowy kierują.
Tyś smukłe swe ciało w wietrze żałobnie uginasz,.
Twoja strzelista korona ziemi się kłania.

W majestacie wyrosłaś w glebie życia, żyznej,
Z nasienia marnego ku niebu ruszyłaś.
W blasku słońca swe korzenie głęboko wpuściłaś,
Silne twe nogi z ziemi moc swą wchłaniają.

Twój pień bielą chmur powolnie sunących przyprószony,
Z powtykanym łagodnie prześwitem nocy .
Wysmukły, wysoki jak lanca dzielnego ułana,
Ku niebu pnący niczym hurmy zew wolności.

Płaczko ma ty brzozo, moja ty historii ostojo,
Liśćmi zwiewnymi ziemię czerwoną głaszcząca.
Szumiącą koroną pieśń prawdziwą odśpiewująca,
Biała brzozo, tej ziemi spokojnej zasłono.

Cień twa korona, na ziemię ukrzyżowaną rzuca,
Na ziemię krzyżem świętym przez słońce pokrytą.
Na braci twych nad wojami wolnymi stojącymi,
W ziemi ich wolnej, w cieniu brzozy śpiących.

Ich krew za tę ziemię niegdyś zniewoloną smakujesz,
Ich dar dla tej ziemi, twą zieleń ożywiła.
Twoi bracia brzozy w krzyże wieczne tu złożeni,
Nad ich grobami spokojnymi straż piastują.

Brzozo, brzozo płaczko, ma tych dziejów smutnych ostojo,
Śpiewaj braciom którzy straż cichą utrzymują.
Przyjmuj pod liście ludzi spokojnych, wolno idących,
Mów o historii tej ziemi, twej matki wolnej.

Tyś mą pamięci powierniczką, jej wierną strażniczką,
Stój ponad braćmi na straży tej oto ziemi.
Ziemi ludzi wolnych, kwitnącej zielenią nadziej,
Stój i pielęgnuj, stój i wspominaj, stój wolna.

[EWA_SOCHA]

przepraszam, że tak z grubej... ale ta brzoza bardziej płacząca niż biała... i jak lekko zwykle się trzyma, tak u pana melodramatycznie i konająco... przywaliła mnie ta brzoza, jest ciężka i pełna bólu, a przecież tak lekkie są i wietrzne i... kocham brzozy, ale nie takie jak ta. ta bardziej dąb przypomina...
;)
pozdrawiam serdecznie
evka