Kamil Wroński Opublikowano 4 Maja 2006 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Maja 2006 Człowiek Szczęścia szuka I nadzieją Znalezienia żyje. A rozum Nadziei nie chce. Rozum chce Tylko odpowiedzi. Serce szuka Szczęścia na tym świecie . Szuka przyjaźni I miłości. Rozum znaleźć Chce tylko Odpowiedzi paru I wiedzy o świecie. Serce moje Nadzieją żyje, Którą rozum Chce pogrzebać. Nie szukam Odpowiedzi. Szukam szczęścia Swego serca. Po cóż wiedza Gdy serce umrze. Umrze z samotności I twardym się stanie. Serce żyje Póki jest nadzieja, Póki jej światło Choć słabo świeci.
Ewa Jaworowska Opublikowano 4 Maja 2006 Zgłoś Opublikowano 4 Maja 2006 Czyżbyś był w dołku? "Serce moje nadzieją żyje którą rozum chce pogrzebać"... Czasami lepiej kierować się sercem niż rozumem. Gdyby nie wyszło zawrócisz. Mnie się wiersz podoba.Ma coś w sobie, czego nie umiem przelać z klawiatury na ekran. Ma to coś.
Jaro Sław Opublikowano 5 Maja 2006 Zgłoś Opublikowano 5 Maja 2006 bardziej sercem jak rozumem? Nigdyyyyyy (serce bez rozumu jest ślepe, durnowate i immanentne do kwadratu, udusić się można) Pozdrawiam ;o)
EWA_SOCHA Opublikowano 5 Maja 2006 Zgłoś Opublikowano 5 Maja 2006 wyjątkowo ;) zgodzę się z Jaro Sławem Po cóż wiedza Gdy serce umrze. Umrze z samotności I twardym się stanie. przy odpowiedniej wiedzy bedzie jakaś równowaga (zawsze dynamiczna);) wtedy serce nie siądzie, chyba, że człowiek głupi jak but... wtedy życie stanie się wiecznym melodramatem pozdrawiam eva
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się