Jolanta Sztejka Opublikowano 4 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 przecież to byłoby takie proste. zamknąć ramiona przed tymi obcymi i tymi w maskach, których wciąż kochasz odchodzą. jedni po drugich a twoje ramiona ciepły przytułek dla umierających
Mirosław_Serocki Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Naprawdę taka wersyfikacja? Nie czepiam się, ale... maski zostawmy w spokoju. Niech sobie odpoczną. Powtórzenie... trochę brrrrrrrrr :) pozdr.
Seweryn Muszkowski Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Uroczy wiersz. Czyta się bardzo przyjemnie:). ps. jeżeli miałbym się do czegoś przyczepić, to na bank do powtarzających się "ramiona". Pozdrawiam serdecznie. s.m.
Jolanta Sztejka Opublikowano 4 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. oj długo ja sie zastanawiałam ale musi tak byc musi ;)
Eliza Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Podoba mi sie ten wiersz! A tytul naprawde przyciaga. ~Eliza~
Natalia Jack Opublikowano 4 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 4 Września 2004 Podoba mi się Jolu :-) Pozdrawiam cieplutko Natalia
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się