Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

bezcielesna
antymateria.
uduchowiona matka uczuć mych.
bezimienna
niekształtność.
przyczyna
rozstroju nastrojów -
-głośnych i cichych dni.
bezdźwięczna
bezlitosna
bez pojęcia
gromadzi i ocenia moje sny.
bez zastanowienia
bez litości
bez rąk
wylicza moje dni.
bez wątpienia
bez myślenia
bezszelestnie we mnie tkwi.
bez przyczyny
nie proszona
nie na miejscu rodzi krzyk.
beznadziejna
bez sumienia
bzem zatruwa wnętrze me.
nie wiedząca
nieświadoma
nibynóżką trąca mnie.
nieuczciwa
nie znająca
nigdy nie rozczarowana,
chociaż skryta
tak widoczna
w studni oczu mych topiona...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


;) Sądzę, że tylko Pani posiada prawo do poprawiania swojego wiersza.
Moim zdaniem:
-układ wiersza celowy? Jeśli tak zwracam honor, chociaż odnosze wrażanie jakby niewłaściwie użyła Pani klawisza enter.
-melodyjność, a raczej jej brak
-nagromadzenie przymiotników, rzeczowników --> czytelnik może uznać, że wynika to z niedopracowania. Chaos niekoniecznie bywa artystyczny
-zdecydowanie za dużo "bez" oraz "nie"
-wiersz czyta sie nieprzyjemnie, a przecież poezja ma być "balsamem dla duszy".

Jest pomysł, włożyła Pani w ten wiersz dużo emocji, dlatego też nie stanowi on utwóru bezwartościowego.
Pozdrawiam.



Opublikowano

Serdecznie dziękuję za komentarze :) mimo, iż nie sa one zbyt pozytywne... Chciałam tylko powiedziec ze wiersz ten specjalnie ma taka konstrukcję chciałam bowiem w ten sposób ukazać, moze nie tyle dynamike, lecz bezradność wobec własnej duszy, jej niezależność wobec ciała i umysłu... jeśli chodzi o "bez" równiez uzyte jest celowo w takiej ilości wyjasnia to fragment: "bzem zatruwa wnętrze me." wydaje mi się ze taka forma wiersza po głębszej interpretacji jednak przekazuje to co chciałam przekazać... a żeby dobrze brzmiał nalezy go własciwie przeczytac (przystawać w odpowiednim miejscu :)) mimo wszystko dziekuje za opinie...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



imieslowow

a wiersz niezbyt mi sie podoba, jedynie tam gdzie nibynozka cos mnie tracilo.
Opublikowano

Może jestem staroświecki, ale uważam, że wiersze, w których wers stanowi jedno,dwa słowa są o coś uboższe... melodyjność, płynność, rytmike... duża groźba zamienienia się w statyczną wyliczankę, jak mieliśmy w tym wierszu do czynienia :(
Zamiast płynąć, odpycham się kijem zniechęcenia do następnych wersów.
Ale aby była to konstruktywna krytyka ;)
*ciekawy tytuł,który zachęcił mnie do przeczytania, a to juz coś ;)
*to bez- i nie- strasznie zgrzyta... nie znamy antonimów??
* unikaj powielania treści, rozciągania jej na zbyt dużej kromce chleba

Pozdrawiam
Coolt
[sub]Tekst był edytowany przez Coolt dnia 21-01-2004 01:42.[/sub]

Opublikowano

bezcielesna antymateria.
moich uczuć uduchowiona
matka. bezimienna niekształtność
przyczyna rozstroju nastrojów -
głośno - ciche dni. bez
dźwięczna litosna bez pojęcia

w kąt odkłada moje sny.
bez zadumy i litości
rąk wylicza zwykłe dni.
bez wątpienia i myślenia
bezszelestnie we mnie tkwi.
bez przyczyny nieproszona
nie w tym miejscu rodzi krzyk.
beznadziejny brak sumienia
bzem wyciska sztuczne łzy

niewiedząca podświadoma
nibynóżką trącać chce.
nieuczciwa nie znająca
nigdy nie zostawi mnie,

chociaż skryta tak widoczna
w studni oczu mdłych topiona...
nienazwana niespokojna
moja dusza utracona

No to poprawiłem. Do wersji roboczej, z której może powstać coś sensownego. Na razie istnieje tylko wyliczanko - rymowanka.
Teraz Ty popracuj.
Pozdr.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • -Mistrzu, w rosyjskich książkach niewielu szczęśliwych. -Twórcy zapewne chcą, by obraz był prawdziwy.   Jeśli ktoś zetknął się z optymistycznym dziełem, gdzie choćby jeden z bohaterów jest szczęśliwy i mu się udało, byłbym wdzięczny za podanie. bo chętnie przeczytam.  Gogola znam, tam, jak mawiał mój rusycysta, to "śmiech przez łzy". Mistrz i Małgorzata też jest mi znany, a to dzieło samo w sobie jest unikalne. Dzięki. 
    • @Achilles_Rasti Pozorna prostota powyższego utworu podkreśla gęstość jego niejawnego przekazu, który ma charakter quasiterapeutyczny. Zastosowanie dialogowej formy wprowadza dynamikę i sprawia, że czytelnik/odbiorca odgrywa podwójną rolę. Może być obserwatorem zmagań podmiotu lirycznego ze swoją egzystencjalna inercją, a zarazem zostaje zaproszony do konfrontacji z własnym poczuciem marazmu, poddany bezpośrednio sile oddziaływania komunikatu.   Końcówka wskazuje, że zawsze istnieje wyjście z zaklętego kręgu bezsilności. Poranna kawa staje się symbolem materii, uruchamiającej poczucie kontroli nad czasem i przestrzenią. Prawdziwym zwycięstwem nad "nie chce mi się/ bo życie mnie przeczołgało" jest prosty, aktywny gest, stanowiący świadectwo odzyskania woli i sprawstwa.   AH
    • "Ludzki las chłódu w centrum"   Przez ten ruchomy las ludzki, w jednostajnym, tępym szumie, idziesz środkiem, cicho mkniesz, co tak trudno jest zrozumieć. Mijasz te martwe fasady – wzrok ślizga się po wystaw szkle, w rytmie świateł lekko zwalniasz, by w tym wszystkim nie zgubić się.   W pełnej pustce taki obcy – jakby za srogą pokutę – niesie przez białe cię pasy twoje życie już nadpsute. Są nikim zarazem wszystkim, w porannym, szarym pośpiechu, między dumą a swym wstydem, wciąż im brakuje oddechu.   To las bez drzew, w którym coś drży,  już tylko pogłosem echa, Gniew nie daje im oparcia, życie do nich się nie uśmiecha.  Chciałbym im/nam podarować choćby iskrę jasności lecz oni drwią z tych moich słów – że dobroć, to znak słabości.   Szczelnie domknięci w klatkach własnego, gęstego milczenia, dziwni przechodnie – każdy powoli w cień się zamienia. Własną miarą ich mierzysz, choć pod skórą się opierasz, aż wreszcie w tym ich natłoku sam po cichu się zmieniasz.   Płyniemy razem wzdłuż witryn, taflą szkła złączonych cięciw,  odbiciem warstw codzienności  od siebie całkiem odcięci. Zanim nas zmierzch dopadnie, nim noc nas w końcu pochłonie, szukamy schronienia, azylu w bezpiecznym, zimnym betonie.   Ulica głęboko odetchnie, gdy opadną ostatnie kurze, sprzątacze wymiotą z chodników wszystkie te leśne iluzje. Zostanie tylko chłód płyt, co w pamięć głęboko zapadnie, i ślad po kimś, kto zniknął – tak prosto, po ludzku bezradnie.    Leszek Piotr Laskowski.     
    • napisał do nieba  list który szybko wrócił na kopercie zostało napisane  takiego adresu nie ma   więc sobie pomyślał co tu jest grane przecież adres  podałem mało tego dopisałem że tuż za gwiazdami   przecież to niemożliwe  żeby  całe życie kościół mnie oszukiwał  tak mu ufałem a jednak mnie zawiódł   teraz siedzi zawiedziony nadzieje stracił że ci bliscy odpiszą  - na ciebie czekamy jest dla ciebie miejsce   wiem  ktoś mu zarzuci więcej bracie wiary ale on już więcej nie  pozwoli  by  inni robili  z niego durnia    najwyżej umrę i będę  tam gdzie pochowają nie będę kombinować że gdzieś tam  w niebie może jest lepiej
    • @Simon Tracy Naprawdę wciągające! Jak zazwyczaj egzotyczne klimaty takich kultów mnie nie przejmują jakoś specjalnie, tak utworzona tutaj atmosfera działała wręcz hipnotyzująco. Lubię literaturę grozy - utwór wywołał ten specyficzny dreszczyk tzw. morbid curiosity, chorobliwej ciekawości ciągnącej mnie, jak po nitce do kłębka ku nieznanemu fatum :D Uchwycił mnie też obraz wszelkiego robactwa, szkodników i zarazy, która jednocześnie w swój podły sposób tworzyła jakąś koherentną część tego tajemniczego miejsca, dając znać już na wstępie intuicji czytelnika, że to czego doświadczy może być makabryczne, ale stanowi naturalną część mistycznej całości, wykraczającej poza podstawowe zmysły ludzkie.   Mam też pytanie. W jaki sposób decydujesz o podziale zdań na wersy w swoich utworach? Jest to proces bardziej intuicyjny, czy zwracasz uwagę na to, aby niektóre części były wyszczególnione intencjonalnie?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...