Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Niekochani, bezskrzydlowi ludzie planet,
swoich miejsc nie znajda nigdy bo ich nie ma ?
Walcza wciaz z przydrozna pustka, z demonami,
ktore w sercu wykreslaja przeznaczenia,
ktore w podroz cudna wpiete jak marzenia.
Niekochani, beznamietnie opuszczeni,
oszukani brakiem cudow i szalenstwem
opetani, skacza z dziesiatego pietra
ludzie niekochani..(?)

Opublikowano

Niekochani, bezskrzydlowi ludzie planet, - a którzy ludzie mają skrzydła ? Ilu planet ?
swoich miejsc nie znajda nigdy bo ich nie ma, - to jak nie ma, to i nie znajdą
Walcza wciaz z przydrozna pustka, z demonami, - walka to czyn
ktore w sercu wykreslaja przeznaczenia, - demony ???
ktore w podroz cudna wpiete jak marzenia. - bez sensu
Niekochani, beznamietnie opuszczeni, - banał
oszukani brakiem cudow i szalenstwem - kto ich oszukał ?
opetani, skacza z dziesiatego pietra - no zdarza się
ludzie niekochani..(?)

Dziwne, bo ja nie widze tutaj nic genialnego, a nawet dobrego. Taka opowieśc o..., w dodatku z dużym uogólnieniem, a jeszcze bez polskich znaków...
No nic, ja na nie...
Pozdrawiam.

Opublikowano

Ja uważam, że sens jest - krzyk człowieka nie chcianego, nie kochanego. Nie jest tak źle, chociaż można by to ubrać lepiej.
"a którzy ludzie mają skrzydła ? " - wg mnie ci szczęśliwi, zakochani, przecież mówi się, że miłość dodaje skrzydeł - nie zgadzam się więc z uwagą Michała
"kto ich oszukał ?" - życie, spotkani ludzie...nie tak to sobie wyobrażali

pozdrawiam serdecznie
pomyślności w dalszej zabawie słowem.

Opublikowano

nie podoba mi się żaden wers, bo według mnie nic nie wnosi
interpunkcj, ekhm, się chwieje
"wykreslaja przeznaczenia" - nie rozumiem jak się wykreśla przeznaczenia
ale ogólnie mało tu rozumiem:)
za dużo tego niekochania, beznamietności itp. masełko maślane
niestety na nie
pozdrawiam/o :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...