[wese licho]

[Regina Misztela]

Ja co wszędzie widzę biesy,
i szerokie nozdrzy kresy.
Co w nich żyją długie dzieje-
stada bakterianych jąder.

Jeśli tylko wiatr zawieje
drżą główeczki, drżą bo spląder
w mózgu, płucach, członkach
płodzi nowe dzieci w tkankach.

Świat się kurczy, więc ty mówisz:
Daj ty sobie glinę w dziurę
będziesz nadal jak kurwiszon
jak kogut co byle kurę

rżnie po świcie.Dziadek pracę
rano robi. Szpera w portkach,
blady biedak, trzeba dać na tacę
rdzaną. Tak w bożych miasteczkach

ludzie mądrze na snach żyją,
grosze po sypialniach sypią
białe suknie ślubne szyją
nikt nie nazwie dziecka grypą.

[Bartosz Wojciechowski]

Hu, hu! Panie Sokołowski, bywaj tu! (jemu by się mogło
spodobać szczególnie, siedzi ciągle w tych klimatach:)

A ode mnie? No, no... odważnie:) Jest fajny pomysł,
do tego przewrotka; są rodzynki słowne (np. bakterianych,
rdzaną, boże miasteczka); jest "witalizm i brutalizm",
które nadają tekstowi ironii.

Ale: nie rozumiem kropki pośrodku pierwszej strofki
i w ogóle nie wiem co się później stało z "ja" z pierwszego
wersu (mogę się tylko domyślać, że się to licho w drobnoustrojstwo
przeistoczyło). A! No i jeszcze braknie chyba sylaby w 12 wersie.

Pzdr!;)

[Roman Bezet]

Licho ;D
Peel jest chyba hermafrodytą? (glinę w dziurę ---> kogut? ;)
"nozdrzy kresy" - wiem, że metafora, ale wyobraź to sobie ;)))
Rymy są koszmarkowate, nie ratuje ich nawet 'wesele', które czasem jest, a czasem go nie ma.
Taka zabawa z rymami mogłaby fajnie wyjść, gdybyś poprowadziła ją konsekwentnie, a rymy niosły np. zaskakujące skojarzenia.
Pomysł odlotowy - warto coś z tym zrobić.
A wyobraźnię to Ty masz ;)
pzdr. b