dziedzictwo johna younga

[paper_doll]

z drzewa przed szkołą spadły liście.
początek mojego lata wygląda inaczej,
mam ręce pokaleczone od nadmiaru emocji
zupełnie jak mój młodszy brat -
spalamy wtedy uśmiechy na twarzy matki

dziś uderzyłem przyjaciela. z nosa pociekła krew -
odwrócił się i odszedł.
największa strata w moim krótkim życiu,
tak bardzo nie żałowałem nawet zapachu ojca -
on wyjechał najwcześniej.
nadal pamiętam jego oczy. pełne współczucia
żalu, że musi trwać przy nas i musi zapomnieć.
mój ojciec przepełniony sprzecznościami i
moje uczucie - tylko do niego.

powtarzam sobie codziennie że jesteśmy wyjątkowi,
że życie zgaśnie, a my wciąż będziemy.
białe kraty mogą określać stan naszego zużycia
a otoczenie z żalem będzie poklepywać po plecach.

taką już ma duszę - mówią
a ja po prostu kocham latać tam - za oknem, za kratami.
widzieć nowe twarze. w ich odbiciach szczęście wygląda piękniej niż tu.

[pan_ktotam]

________powtórzę się Misiu ;)
swoista introdukcja dobrego pisania, nareszcie ucieczka od abstrakcjonizmu - jakże Ci leżącego - teraz jest prawie idealnie. cały cykl zapisz jako kawałek prozy - tak dla eksperymentu i np. rozwiń takie fragmenty jak tutaj druga część, resztę napisałem na JL i w zasadzie to nie ma już co poprawiać, widzę jakieś zmiany w zapisie?...

[paper_doll]

nie pamiętam ;) [z tym zapisem]

[piotr kantt]

no, nic nie zatrzymuje... temat zdarty do bólu i dość nieudolnie podany.

[paper_doll]

yeah!

[pan_ktotam]

cha! Panie Kantt - proszę dodać jeszcze na końcu "komentarza": "czyli witaj na stronie poezja org" i będzie bardzo fajna miniaturka dedykowana stronie

[paper_doll]

wszystko płynie, tylko tu nic się nie zmienia ;)
generalnie to ja kocham org. strona, na której się wychowałam i chyba nigdy jej nie opuszczę :)

[piotr kantt]

a szkoda...

[paper_doll]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

panie kant, jak pan nie ma nic do powiedzenia, proszę się nie odzywać.
tak się składa, że komentarze napisane w odwecie mam głęboko w poważaniu. a ich autorów jeszcze głębiej.

zdrowia, p.

[Mirosław_Serocki]

Ideału nie ma, ale postępy kosmiczne.
Nawet się zdziwiłem. No... zdziwiłem się.

[paper_doll]

dziękuję Mirciu :)
miło czytać takie komentarze Twojego pióra.

zdrowia, p.

[Stefan_Rewiński]

Bardzo relaksuje czytanie tego wiersza, fajny, pozdrawiam, Stefan.

[piotr kantt]

jakim odwecie, czy jedynym tłumaczeniem na badziew jest tylko... jako drugi. a twoje poważanie mi wisi... wiesz , gdzie?

[Jimmy_Jordan]

Tak sobie pomyślałem, że wpadnę skoro ty wpadłaś do mnie.
I muszę pochwalić język - bo prosty i zrozumiały, ale treści nie kupuję...
będę czekał na następne..
Pozdrawiam Jimmy Jordan

[Joanna_Soroka]

Wiersz mi się podoba, jest pisany prostym językiem, co lubię.
Nie znam wszystkich Twoich wierszy, ale sądząc po komentarzu Pana Ktotam jest to jakiś cykl. Współczesne wiersze przypominają prozę, ale myślę że gdyby chcieć zapisać ten wiersz jak prozę, straciłby na urodzie i może nie byłby czytelny. Pocięcie na wersy prowokuje do szukania znaczeń i myśli od siebie oddzielonych, które autor zawarł w tekście.

Ps. Przyznaję, że zajrzałam aby sprawdzić kto pisze komentarze nie czytając wierszy i w dodatku krytyczne osobom, których nie zna, a pozytywne tym które zna. :))
Jestem zaskoczona. No cóż poeci to skomplikowane osobowości :))

[paper_doll]

???
Szanowna Pani.
przydałoby się trochę samokrytyki.
Pani utwór nie jest dziełem sztuki.
tekst, który skomentowałam jest prosty i nie wymagający zbyt dużo myślenia, co Pani sugeruje.
przeliczyłam sylaby - faktycznie, zgadza się. wcześniej tego nie robiłam, przeczytałam na głos, coś nie grało z zestrojami akentowymi, ale Pani odpowiedź na mój komentarz sprawiła, że przeczytałam utwór raz jeszcze. wcześniej nie grała mi druga strofa. wydawało mi się, że właśnie padła sylabizacja, po kolejnym przeczytaniu zwracam honor i potwierdzam, że liczba sylab się zgadza. rytmika została zachowana. jednak nadal twierdzę, że treść jest błaha, prosta, wtórna. pragnę też zaznaczyć, że poezja rymowana (sylabiki, sylabotoniki nawet toniki) jest najbardziej wymagająca dla autora - bo wymaga najwięcej inwencji, pomysłu. nietrudno jest napisać utwór taki jak powyższy. zastosowała Pani chwyty, które są aż nadto widoczne w poezji rymowanej (i nie tylko). proponuję zapoznać się z twórczością messalina nagietki. zrozumie Pani o co mi chodzi.
proszę, nie znając mnie, nie zaliczać do osób, które swoje frustracje i problemy wyładowują nękając biedne duszyczki zamieszczające na tym portalu.

pozdrawiam serdecznie, p.


P.S. dziękuję Pani bardzo za odwiedziny. miło mi, że mój tekst się Pani podoba. faktycznie - stworzyłam pewnego rodzaju serię, jednak kolejny tekst zamieszczę za jakiś czas, mam nadzieję, że również się spodoba.
P.S2. (będę chyba edytować do nieskończoności ;)

[quote] Tak sobie pomyślałem, że wpadnę skoro ty wpadłaś do mnie.
I muszę pochwalić język - bo prosty i zrozumiały, ale treści nie kupuję...
będę czekał na następne..
Pozdrawiam Jimmy Jordan

a czemu, jeśli można spytać, treść nie podchodzi?

[Beenie M]

Czytałam z przyjemnością, znalazłam kilka fajnych myśli.
pozdrawiam serdecznie

[M._Krzywak]

ciekawe, czy ja znam "paper doll", ponieważ wiersz jest dobry, i jak wpisze, że jest dobry , to ciekawe, czy będzie, że znam wyżej wymienioną(ego),i wpisuje dobre recenzje. hehehehehhe.
Porządna robota.
Pozdrawiam.

[paper_doll]

Panie Michale...
wymienioną.
i los sprawił, że się chyba znamy. tak mi sie wydaje przynajmniej.
co za cios.


p.

[Regina Misztela]

pokaleczone od nadmiaru emocji zdecydowanie nie,

ha! słowo klucz? emocjonalny jest ten wiersz, nie mówi dobrze, nie mówie źle
koniec brzmi tak dosłownie, że aż pięknie:)
Rega