Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

słyszałeś ile razy umierałam w sobie?
litry alkoholu wpuszczając w swój krwiobieg
nienawiścią karmiąc się co dzień

co noc
wypuszczając słone łzy spod zaciśniętych powiek

serce składając z kawałków
naiwnie wierząc
że było kiedyś całe
jakby to miało coś znaczyć
przecież to tylko zwykły mięsień
ktokolwiek powiedział
że ono potrafi czuć
był głupcem

nauczyłam się nienawidzieć całą moją miłością
tęskniąc
wyśmiewaną za dnia naiwnością
przestałam już marzyć
Dzięki tobie!
jak dobrze móc znowu oddychać
pełną piersią nikotyny

Opublikowano

słyszałeś ile razy umierałam w sobie?
litry alkoholu wpuszczając w swój krwiobieg
nienawiścią karmiąc się co dzień
hej,początek mi się podoba, tylko dalej wiersz traci na dramatyzmie, robi sie z niego list opuszczonej kochanki, trochę brak w nim głębi,choć forma wyznania ciekawa

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



hmmm Sceptic... jak zwykle podchodzi sceptycznie do innych wierszy...
nie wiem jakie teksty miała Coma nie słuchałam nigdy
a motorem tego wiersza nie było słuchanie muzyki,
ale przeczytana książka
no i wreszcie hej drodzy moi !! to jest warsztat, a nie lista przebojów
pozdrawiam mili poeci
i proszę zaglądajcie i komentujcie czasem
Opublikowano

słone łzy----wystarczy łzy,bo brzmi jak przesolona potrawa,

naiwnie wierząc
że było kiedyś całe--przecież kidyś było całe,

jak dobrze móc znowu oddychać
pełna piersią nikotyny---papieros załatwia wszystko?chyba tylko na małą chwilę.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



muszą być "słone łzy"bo wtedy nadaje więcej dramatyzmu, cierpienia,
a co do serca to wydaje mi się że kochanka to i tak osoba nieszczęśliwa, która szuka czegoś co ją uszczęsliwi i pakuje sie w chore związki takie jak płomienny romans bo myśli że to ją uszczęsliwi i dlatego własnie musi być takbo nie było!
i dalej tak samo z ta nikotyną...
przecież w tym wierszu wszystko jest lekarstwem dorażnym tylko na małą chwilę
:o(( nie wynika to z wiersza? więc chyba wiersz jest do bani!
Opublikowano

Zaznacz,że nikotyna jest na chwilę.
"jak dobrze odetchnąć na chwilę
pełną piersią nikotyny''

Co do łez -to mogą być -palące,piekące,gorzkie,gorące,żałosne-może jeszcze coś wymyślisz.
coś ciekawszego,niebanalnego.
Słone- zbyt oczywiste.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA Z uśmiechem słońce się obudzi.   Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • tylko popatrz ulepiłem ci bałwanka z marchewkowym nosem stoi na polu obok plecaka pełnego jacków i placków   kocham babcine śledziowe zupy świąteczne braci marx a charlie chaplin i ja jesteśmy z tej samej gliny takie z nas bratki   to nic że sporo udajemy mamy przecież łyżwy sanki gdzie twoje rękawiczki nie wiem owiniemy więc dłonie szalikiem a może spróbujemy żyć cieplej
    • Wszystko kiedyś się kończy. Odchodzimy, by... Jak noc po dniu i dzień po nocy. W nieskończoności czasu, przestrzeni i możliwości my, kreatorzy. Niedoskonali, a zarazem jakże doskonali bogowie własnych światów. Czy rozumiesz...? Kiedy przestaniesz się bać i otworzysz swoje szeroko zamknięte oczy, zrozumiesz. A wtedy uśmiechniesz się. Wolny. Czy może być coś piękniejszego, niż zrozumienie tego...? :) Uciekałam tak długo przed mrokiem, że zapomniałam kim jestem. Ale kiedy się zatrzymałam i uśmiechnęłam do niego, on uśmiechnął się do mnie. Dwie strony tego samego.  Wszystko kiedyś się kończy, a zarazem nic się nie kończy. Na chwilę zamknę oczy, by znów je otworzyć. A może wtedy zalśnisz w nich Ty? Kto wie...? :)    Wojowniczka   i zdjęła maskę  i odłożyła tarczę i odrzuciła miecz   po raz pierwszy taka bezbronna i tak bezgranicznie wolna   po ostatniej najważniejszej z walk samej z sobą   A.
    • @Florian Konrad Nie ma co się dziwić @vioara stelelor  - to brzmi jak żart, że ten wiersz to żart - nawet jeśli miałeś jak najlepsze intencje, by tak to wyszło :D   Utwór ma charakter groteski, absurdalnej biografii w pigułce, wobec której podmiot próbuje zdystansować się byciem "ponad tym". Czytam z przymrużeniem oka, zwłaszcza że "niewidzialnina" jest dla mnie zdecydowanie najwidzialniniejsza. Brawo za ten neologizm. Nurtuje mnie jednak tytuł "Świecht". Bo dlaczego nie "śmiecht"? :D
    • @vioara stelelor Jest w tym pewna... przewrotność? Autorka pisze wiersz, w którym podmiot - "poeta" - uznaje piedestał za przekleństwo swego życia - po czym... wstawia go na forum, na którym utwór ów zbiera oklaski :D   Próżność to zarówno pięta achillesowa jak i siła napędowa każdego człowieka, zwłaszcza artysty - choć nikt nie jest tak łasy na słowa uznania jak poeta. No... może poza jego krytykiem?   Absolutnie nie jest to przytyk, wręcz przeciwnie - treść wiersza (i jego zamieszczenie na forum) dobitnie obnaża paradoks natury ludzkiej i koegzystencję sprzeczności w niej ukonstytuowanej. W tym kontekście ostatnia strofa nabiera tragicznego wręcz wydźwięku:  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Te słowa to tak bezradna kapitulacja. Zastanawiam się jednak, czy dla peela nie jest za późno?   Choć przypominam sobie, że posągowi Szczęśliwego Księcia pękło ołowiane serce, bo - jak się okazało - był zdolny do miłości. Ten wiersz silniej przywołuje mi właśnie Wilde'a niż Horacego... "Objawić sztukę, ukrywać artystę - oto cel sztuki." - a ostatecznie sztuka okazuje się być punktem "wyjścia", nie "wejścia".    Słowa uznania dla @Berenika97 - świetna analiza. Prawie nic nie zostało mi do napisania... :D
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...