koniec czy początek

[fruzia89]

Purpura nieba zlewa się z błękitem oceanu.
Dwie nieskończoności
Same sobie ustanawiają granice.
Jak umierający Chrystus
Przybity gniewem i nienawiścią
Do krzyża z drzewa, które wyrosło pielęgnowane zdradą,
Łączy Niebo i Ziemię.
Jak krew, która miesza się ze łzami
Matki stojącej obok, scalając na wieki
Duszę i Ciało.
Płacze, by się uśmiechać?
Cierpi, by być szczęśliwym?
Patrzy zmęczonymi oczami Boga na ludzi,
Którzy nie wiedza, co czynią.
Poddaje się, by królować?
Bóg w cierniowej koronie
Umiera? Umiera, by żyć wiecznie.
Błękit nieba zlewa się z purpura oceanu...

[fruzia89]

hmmm...jestem nowa i chciałabym wiedzieć czy ta moja mała "poezja" ma jakiś sens...dlatego bardzo proszę i krytykę :)

[Anna Maria K.]

Hmmm Fruziu, co mogę Ci powiedzieć? Każda mala, bądź większa "poezja" ma sens, nawet gdy pisze się tylko dla siebie. Jednak jeśli chcesz wznosić sie coraz wyżej swoich artystycznych dokonaniach, to podstawowa rada: dużo czytaj. Zarówno znzną poezję współczesną, jak i utwory na tym forum. Naprawdę można sie wiele nauczyć. Widzę w Tobie duzo wrażliwości, a umiejętności mogą kształtować się z czasem. Ja też zaczynałam bardzo kiepsko, ale chociaż nie liczę na "docenienie" moich wysiłków, to jednak dla samej sibie, wiem, że postępy zrobiłam.
Co do samego wiersza, to mam zastrzeżenie co do tematyki, które jest tylko moim osobistym, subiektywnym poglądem. Do pewnych tematów trzeba dojrzeć, zarówno mentalnie jak i artystycznie. Nie twierdzę, że to źle, że piszesz o Bogu czy Chrystysie, ale ja bym jeszcze poczekała na twoim miejscu, a zaczęła od prostszej tematyki.
Tak czy inaczej widzę w Tobie potencjal i będę kibicowac dalej :)
powodzenia i pzdr.