Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

szukam przyczynowości istnienia
wśród koronek i twarzy koloru sepia
gładzę chropowatości
pamięci

czy byłam już wtedy?
zamknięta we wskazówkach nieuchronności

moja linia bioder zakreśla łuk-
wcale nie płynny
jedynie rozciągliwy

Opublikowano

i_e: nie ziewaj mi tu w towarzystwie;-p
dzięki za rady, trochę zmieniłam.słaba?całkiem możliwe.wygrzebałam ją dzisiaj i jakoś tak mi się spodobała. a i nie będę odmieniać-buntuję się;)
pozdr:)

Opublikowano

Hm. Może faktycznie, jak napisał i_e jest po prostu słaba.
Ja bym jednak na twoim miejscu, pathe, spróbował jakiejś
sztuczki - być może nie wszystko stracone?:)
Ale nie wiem jak, znowu. Wybacz, nie umiem ci pomóc inaczej
jak tylko wyrażając swoją opinię o "sepia" (zmień lub odmień,
jak sugerował kolega), "chropowatości, nieuchronności" (zamień,
i nie chodzi mi o przypadkowy rym, tylko o słowa same w sobie - jak dla mnie,
to psują one klimat wiersza), "rozciągliwy" (zamień, mi w kontekście
"łuku ud" nieprzyjemnie kojarzy się z krzywicą - chorobą).

Tyle ja. Pozdrawiam serdecznie!:)

Opublikowano

Nie słaby, ja widze tu materiał na dwa przynajmniej wiersze....

jeden - o tej nieuchronności i przyczynowości

a drugi z tymi biodrami, bo to jakby inna bajka. jeśli widzisz w tym związek, to jest on zbyt osobisty, aby był czytelny.

Opublikowano

no to tak;)
o tej godzinie to ja chyba nie bardzo do poprawek się nadaję, ale w sumie coś mi po głowie chodzi (lalala).
biodra wcale nie są osobiste, tylko może nie jest jasne to co napsiałąm.chodziło mi o to, że: okrąg jest symbolem wieczności tak jak i wąż który zjada swój ogon a peel biodrami zakreśla tylko łuk nie koniecznie trwający zawsze a nad tym się przecież zastanawia w początku. rozciągliwość to z filozfii- kwestia materii (nie mówię, że tego nie wiecie).to słowo "nieuchronności" rzeczywiscie nie za bardzo.
koniec końców wiersz jest niedopracoany i stary ale rady bardzo cenne może coś z niego wymyślę jeszcze, może jutro albo a co tam pójdzie w zapomnienie.
dzienx za odwiedziny:)
buźki i miłych snów
Aga

Opublikowano

próbuję znaleźć przyczynę istnienia
szukam źródłowo- w koronkach śnieżnych oprawkach
twarze
gładzę jak chropowatości pamięci
i zazębiają się z liniami papilarnymi
moimi

czy byłam już wtedy?
zamknięta
w wiekszym prawdopodobieństwie niż
przyczyna i skutek

linia bioder zakreśla łuk-
wcale nie płynny
jedynie rozciągliwy

tak wymyśliłam. i nadal nie jestem przekonana;).dalej mi coś zgrzyta.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Mel666  To bardzo sensualny wiersz. Zaskoczyłaś mnie :))) Niezywkły klimat tanga na granicy. Bardzo działa na emocje. Jest muzyka, rytm i seks. Jeden rytm dwóch ciał. " Dreszcze w żyłach ", " wilgotność oddechu", " uderzenia wioseł"  mają wydźwięk cielesnego rytmu. Z kolei " ciało jest tkaniną ruch czystą zabawą" odbieram jako zatracenie, ciało należy do drugiej osoby.  Podoba mi się wers " wylane z kieliszka czerwonego wina " czuć w nim namiętność. Wiersz kończy się w rytmie drugiego człowieka, mamy  " objęcia zazdrosnej namiętności"  , bo nie chce by to się skończyło.  To bardzo dynamiczny i sugestywny.  Odczytuję   go w dwóch  wymiarach:  jako taniec  bądź jako opis aktu seksualnego.  Nie ma tu ani wstydu, brak hamulcy. Jest zmysłowy, energiczny, nastawiony na ciało i zmysły.  Czekam na więcej weny w takim klimacie ,  Uściski.  Piękne pisanie.
    • @andrew   bardzo plastyczna poezja.   myśli pobiegły mi za Manetem.   za jego wizjami;)  
    • @karenka Dziękuję. Cieszę się, że tak odebrałaś mój wiersz. Właśnie tak pięknie jest, gdzie jestem teraz. Pozdrawiam. @Berenika97 Dziękuję za komentarz. Cieszę się, że złapałaś tę chwilę.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Migrena uderza realizmem, generuje głębokie zrozumienie- i to jest genialne!
    • @Berenika97   to jest zapis powolnego odklejania się tożsamosći od własnej obecności   luiza nie znika nagle tylko rozprasza się w rutynie gestów i grzeczności aż zostaje z siebie tylko funkcja w świecie który nie pyta o imię   kapitalnie   uchwycilaś  napięcie między byciem a jego pozorem .   z  cichą erozją   podmiotowosci która dzieje się bez dramatów ale  bez powrotu.   poezja z wyższej półki   tak jest.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...