Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

miłośc na całe życie
jest pełna wyżeczeń
nie stroni od bólu
nie zaznając cierpienia
nigdy nie drwi
ze śmierci
lecz jest jej obojętna

miłości nie można sobie zażyczyć
niczym ukojenia
w bezwietrzną jesienną noc

miłość istnieje
nigdy nie przemija
miłość nie goni
i nie ucieka
lecz urzeczywistnia się za sprawa
jednego tchnienia
zajrzenia w głąb siebie
i odszukania drugiej istoty
niczym odwiecznia szukanego natchnienia

miłość ma wiele imion
lecz jeden tylko głos
ją nawołuje
ten z głębi serca
wypełnionego duchem

miłość nie walczy
i nie musi
gdyż nigdy nie przegrywa

miłości nie da się ogarnąć
gdyż ona wzrasta
z każdą ulotnie zatrzymaną chwilą
i płynie bez końca
tylko w jednym kierunku

miłośc nie jest niespełniona
gdyż z pokorą wystarcza
za wszystkie gesty i słowa
sama w sobie będąc już
całym wszechświatem

miłość jest prawdą
pozwalającą zasnąć
w obęciach niekończącej się nocy życia
dającą jasność w chwili zwątpiena

gdy jest
staje się nieunikniona
jak myśl do której wracasz we śnie
by po przebudzeniu móc ją urzeczywistnić

miłość więc jest
i łączy nas w jedno
po dłubiej tułaczce
osamotnienia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Bo w tym cały jest ambaras, żeby dwoje chciało na raz.   Kiedy ona tego chce, nie wypada mówić "nie".:).           
    • @Charismafilos In the summer in the city ;)
    • @hollow man świetna sceneria i obfity obraz, choć słów oszczędnie :)
    • miejsce wielkich rozstań nie zauważyliśmy promu stocznia pracowała obojętnie twoja letnia sukienka para w samochodzie obok pozwoliliśmy im patrzeć jak palimy się w ukropie
    • @Berenika97Przepiękny wiersz będący prawdziwym hołdem dla pomordowanych polskich oficerów Wojska Polskiego - często rezerwistów, którzy w międzyczasie piastowali wysokie funkcje administracyjne w II RP lub wykonywali inne elitarne zawody - Elita polskiej Inteligencji.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To co piszę poniżej piszę na podstawie następującej poniższej relacji polskiego podróżnika pana Michała Patera (ostrzegam, że na wideo są wulgaryzmy, których momentami pan Michał się niestety dopuszcza). Podczas prac ekshumacyjnych (wyznaczaniu tzw. dołów śmierci), ale w późniejszych pracach, gdy przekopywano teren i napotykano na ludzkie kości -ponoć- natychmiast kazano zakopywać i pozostawiać to miejsce tak jak jest (od 30 minuty poniższego wideo)... :_( -bez godnego pochowania ofiar, a więc las tam to jest jedna zbiorowa mogiła, a woda, która wodociągami jest pobierana z tamtejszych źródeł gruntowych "cuchnie" (ok. 42 minuty i 20 sekundy nagrania z poniższego wideo):

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      A link podaję z cda, a nie z YT, bo YT coś tam majstrował (usuwał, obejmował cenzurą - trochę dziwne). Wiersz BARDZO potrzebny - dziękuję Ci za niego Berenika97 i za to, że masz odwagę tak pisać, bo nie ukrywajmy tego - nie każdy ją ma. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński Wieczny odpoczynek rać mu dać Panie, a Światłość Wiekuista niechaj mu świeci na wieki wieków. AMEN "(...) Wieczna chwała zmarłym, hańba ich mordercom! Tętno Polski żyje w przestrzelonych sercach. (...)" Bądź zawsze dumny ze swojego Dziadka Bohatera. Moja Babcia i Dziadek cioteczny byli w Armii Krajowej - przeżyli Bitwę pod Osuchami. Co prawda to nie to samo, ale poświęcenie dla Polski wtedy, w Pokoleniu Kolumbów, wydaje mi się, że było takie samo. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...