Sadopoetyzm

[Gość]

Udało mi zaobserować pewne zjawisko, ależ ja jestem spostrzegawczy, ludzie na różnego rodzaju forach, stronach, wszędzie tam gdzie teksotowo wymienia się informacje lubią subie dogryzać. Ba wręcz uwielbiają. Często zastonawiałem się dlaczego jakiś miły delikwent któremu nie spodobał się mój wiersz nie napisał że jest on po prostu słaby: "no cóż stary wiersz słaby, musisz się jeszcze postarać" nie on napisał "Ojojojojojoj... jaka ta zupa słona potwornie była, snifff, slurp" odnosząc się do treści, po co pewnie po by mnie rozbawić. Na szczeście już nie obrażam na złośliwe komentarze. Do nikogo nie mam pretensji, lubimy być złośliwi, nie zawsze chce się pisać wypracowań pod tak słabyyyym i nuuubnyyym wierszem wieeem...

wiec zabawmy się:
(w granich dobrego smaku, złośliwie ale oryginalnie ciekawie)

Panie X Wie pan skąd się wzieły słowa Montaigne'a "Patrzcie, ile ten kij ma końców!"; po prostu Michel gdy był mały znalazł procę. Tak panię X gdyby Montaign znazł pana wiersz dziś na pewno by jej użył, by skończyć z pana poezją.

rzucam rękawice...

[Jacek Mucha]

Gdyby Krzysztof Kolumb przeczytał powyższy wiersz, odkryłby Amerykę nie z chęci poznania drogi do Indii, lecz z konieczności zaspokojenia instynktu autodestrukcyjnego poprzez skok w czeluści końca naszej płaskiej planety. Jestem na nie!