-Uschła tancerka-

[Biedro Kolonka]

Ona objęta w pół, tańczy jeszcze młoda,
kobieta - świeżość ją trąca o suknię, o szal,
z bieli i lilii.

Ona objęta w pierś, tańczy jeszcze kobieta,
na kruchym palcu pękła jej żyłka,
w tysiące zmarszczek.

Brodzi stopami w srebrny kurz, szepcze coś w cień,
coś ściska jej ruchy, tańcz, tańcz,
z podróży w podróż.

Z wiersza w wiersz prowadź ramię w dźwięk,
aż dancing wypali cię jak lampa oliwę,
do dna.

Uschniesz w jedwabną skorupkę i powieszą,
cię w szafie, między rzeczy,
już nie używane.

[Biedro Kolonka]

Dziękuję za podpowiedzi i podszepty:).Bardzo cenna dla mnie "sprawa".Co do odwagi-do takich "...świat należy", a gromy i pioruny komentarzy ani mnie nie zrażą, ani nie zdopingują---będę dalej pisać swoje myśli:).Pozdro

[M._Krzywak]

Minus jest taki, że to coś będzie tutaj wisiało jako poezja wpsółczesna.
Plus jest taki, że to nie mój problem.

[Anastazja.P]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

się zgadzam Krzywiak z Tobą
że się zgadzam to nie problem, problem taki, że ja plusów nie widzę

[janko]

USCHŁA? tytuł! wystarczy tancerka, skoro dalej malujesz
ten wyschnięty badyl. nie wiem skąd sią wziął zamysł:
ona objęta w pierś? tzn. jak? widzę jakiś fałsz.
albo tu: "szepcze coś w cień, coś ściska jej ruchy"

"Coś niby chwyta, coś niby trzyma. Rozpłacze się, zaśmieje."
A wogóle to przejmujący obrazek przemijania peelki, którą
na koniec wiesza się w szafie i to jest już bardzo ryzykowne,
wręcz groteskowe posunięcie, (budzące uśmiech).
konieczne zmiany. msz.