Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mgła przecieka przez zaciśnięte zęby
ścinając ostre krawędzie słów

z czarnoskrzydłym trzepotem
przysiadły na linii napięcia
rozpiętej pomiędzy nami

stosy znaczeń
systematycznie układane z liter
starannie wytarte
z wszelkich śladów emocji
dźwięczą szkliście jałową pustką

modlą się do swoich bogów
o otwarte bramy ust
i zmartwychwstanie krzykiem

[sub]Tekst był edytowany przez joaxii dnia 15-12-2003 11:14.[/sub]

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


znasz takie porównanie, że mgła jest jak mleko?
jak patrzysz na coś przez mgłę, to widzisz zamazane krawędzie?
znasz takie powiedzenie, jak "ostre słowa"?
I nie bądź taki analityk.
I tak cię lubię.
A "niemniej" się pisze razem, hehe.
Opublikowano

piękny wiersz

świetny początek i równie dobre spięcie.

"mgła przecieka przez zaciśnięte zęby
ścinając ostre krawędzie słów

z czarnoskrzydłym trzepotem
przysiadły na linii napięcia
rozpiętej pomiędzy nami ".

jeśli ktoś nie rozumie co znaczą "ostre krawęzie słów" - to i tak nie wytłumaczysz:)

pozdrawiam ciepło - Mirka



Opublikowano

namieszałam. chodziło mi o "ostre słowa". Jest takie powiedzenie ,podobnie jak tysiące innych, ktore sobie wymyślimy. W poezji może być ich ile się tylko da:)
i nie ma tak, że nie ma.

Opublikowano

malujesz ciekawy nastrojowy klimat...

"...z czarnoskrzydłym trzepotem
przysiadły na linii napięcia
rozpiętej pomiędzy nami..." - świetne, szczególnie "linia napięcia pomiędzy"
z całości usunąłbym tylko "rozpiętej"

Nie umiemy, niestety, rozmawiać. Bezpłciowo wymieniamy między sobą komunikaty różnorakiej treści nie bacząc na brak emocji, sami nie potrafimy słuchać...

pozdrawiam
Piotr Mogri

Opublikowano

Dziękuję za wszystkie komentarze :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wiesz, początkowo było bez "rozpiętej", ale czegoś mi brakowało. Masz rację - ludzie coraz bardziej zamykają się w sobie. A chaty i maile powodują, że słowa są jeszcze bardziej pozbawione emocji.
Pozdrawiam serdecznie, j.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Ano, widzisz bywam niegrzeczna...
    • @Czarek Płatak Nikt Niebiescy przypisany do miejsca. Jesteśmy zbiorem miejsc nieoznaczonych, dla jakich szukamy jednak współrzędnych, stąd często nam nazwać miejsca bliskie i dalekie, ciężko wobec nich ustawić odpowiednio zawieszony horyzont. Tak czytam:)
    • @Berenika97 Brzmi jak rozmowa z Bogiem. On nadchodzi od środka.
    • Czasem wybieram się w podróż do głębin nieśmiertelności i zauważam nie swoje myśli próbujące wycisnąć mgłę z moich kolan   innym razem jestem na moście i widzę w wodzie kolosalne drzwi połączone okiem i demonami walczącymi o myśl   każdy wybór  traktuję chłodem bo nie wiem czy kiedyś nie powiem że mogę, choć wcale nie powinienem.
    • Julia.Hologram.   I. fotoplastikon    walec obraca się-klik kolejne kadry-klik perpetuum mobile klik obok cień obcy-klik   mrok jak w atelier - klik patrzę skupiona - klik przez szkiełko - klik Warszawa przesuwa się klik   życie migiem ucieka - klik za szybko by utrwalić - klik w pamięci tylko błysk klik klik - a kim ten człowiek był   zastygam świeci lampa klik  na zewnątrz ciągle - klik mróz co to za człowiek - był to dziwne spojrzenie - klik"   II. lutowy poranek 1909   śnieg zakrywał bożonarodzeniowe wspomnienia topniejąc odsłaniał dach kamienicy przy Chmielnej   pierwsze słońce zajrzało przez szybę tam zamarznięta 37-latka Julia de domo Dlohnier   została pod śniegiem przy łóżku śpiewnik ewangelicki na ostatniej stronie "nolla sepoltud siculi" łamana łacina jak "mane tekel fares"   dziś scena z filmu o rewolucji ręka która owe słowa napisała to holograM-Margologh   zagadka sprzed setek lat dziś jesteśmy bliżsi odpowiedzi albo nam się tylko tak wydaje"   III. ad memoriam   fin de siècle’owa fontanna  na miejski plac na perliste śmiechy na oczy spuszczone  pożegnanie na trzewiki i granatową koronkę  na wieczność w mahoniu rzeźbionym w cerbery i sfinksy  bramie na wieczność zapomniałam  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...