Samotne bezczłowieczeństwo

[Magda Rosa]

Człowieku, wołam Ciebie
z głębi mojej samotności.
Tak bardzo mi dzisiaj potrzeba
Twojej obecności,
dziś, kiedy nikogo przy mnie nie ma.


Czy usłyszysz głos
przeniknięty odbiciem łez?
Tak bardzo chciałem Ci powiedzieć
jak żyć trudno mi jest
dziś, kiedy zapadła we mnie ta noc.


Idę do Ciebie
błądząc w ciemnościach słabości.
Tak bardzo brakuje mi serca
i Twojej miłości
dziś, kiedy zupełnie nic już nie wiem.

[M._Krzywak]

Descartes twierdził, że dusza mieści się w gruczole mózgu - zaczynam w to wątpic.
Okropny, przepatetyczny kicz - takie moje zdanie.
Pozdrawiam.

[Anna Maria K.]

No niestety strona artystyczna leży. Widzę duzo nikonsekwencji, poza tym gdzie w treści wiersza to "bezpieczeństwo"? radzę przemyslec jeszcze raz sam temat, a potem próbować realizować go innymi środkami - przede wszystkim, co moge zaproponować, to większa asceza słowa, wydobycie głębszego sensu pojedynczych fraz. Przy takim nadmiarze, słowo traci swój niepowtarzalny wyraz, tanieje... Krócej i z większym naciskiem na słowo! To moja rada.
Pzdr i życzę powodzenia.

[macte poema]

Dobre! Trafiłem tutaj spóźniony, więc spieszę ze słowami uznania. Samotność - też takie wiersze pisałem ...