Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mówili że byłeś jak dąb
korzenie i wiara z kamienia
ręce którymi tuliłeś cały świat
i radości tyle ile człowiekowi
mieć nie przystoi

pamiętam twoje sandały
pęknięta skóra - chodził w nich czas
wciąż chcę je założyć i być tobą
lecz są zbyt duże - może ja zbyt mały
pewnie to drugie

wiesz dziadku na naszej daczy
ze słupa spadło stare gniazdo
które było dumą rodziny od lat
spadło dawno temu a i tak słyszę
łkania bocianów

spadło dawno temu
a i tak słyszę łkania - przelatujących bocianów
- - -

dziekuje za opinie

Opublikowano

Niezgorszy ten wiersz, ale bez krytyki sie nie obędzie:

mówili że byłeś jak dąb
korzenie i wiara z kamienia - drzewo to nie kamień - nietrafne porównanie
ręce którymi tuliłeś cały świat - cały świat - jeżeli ma to byc symboliczne, niech będzie w cudzysłowie.

Reszta jest w pozrądku wg mnie, plusa zostawiam.
Pozdrawiam.

Opublikowano

a mnie tam "z kamienia" nie przeszkadza w ogóle. wydaje mi się, że to przenośnia (bardzo łatwo dostrzegalna:>) dosyć słaba, ale jednak. mówią, że drzewo nie z kamienia jakby wiara z niego własnie:) cały wiersz za inność i niepowielanie na plus. pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97ja to jestem prosty chłopak ze wsi i na żartach się nie znam :))) pozdrawiam 
    • @Toyer   Bardzo ciekawy pomysł z personifikacją nadziei i szczęścia. A "zmartwiony ojciec" i "ciążowe humory" nadają tej poetyckiej metaforze życiowego realizmu. Koniec przynosi piękne, wyczekiwane ukojenie. Dobry rytm Świetny pomysł na utwór. :)
    • "O tempora! O mores!" = "O czasy! O zwyczaje!" - refleksja autora nad tym, co obecnie wyczynia się w internecie i w mediach społecznościowych... "O tempora! O mores!"   Wcale nie błahe, lecz ponadczasowe poruszam w swych wierszach idee nie nowe. A że ośmielam się wśród kwasu powodzi, poruszać sprawy, o które się godzi? Problemy, które rozważam tak licznie, rzadko poprawne są politycznie. Chcę zgodę czynić i rękę podaję, A wiersz na końcu z morałem oddaję. Jednak wystarczy, że w wierszu poruszę Patriotyzm i wiarę – bo więcej nie muszę. Wtedy internet w swym chamstwie czasami, w ogóle nie liczy się z obelgami. Warto niekiedy zadać pytanie: „Co tu się dzieje, panowie i panie?” Zrozumcie, kochani, proszę mi wierzyć, Pytam z kulturą, nie żeby ośmieszyć. Zresztą wy sami już dobrze wiecie, Co się wyczynia w tym internecie... Kończąc refleksją zapytam od nowa: Czy można szaleństwu temu podołać?
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Leszczym   Fantastyczny kawałek literatury! Od razu uderza w nim ten gombrowiczowski klimat. To trafna , groteskowa diagnoza rzeczywistości. Twój tekst to bezwzględna, a przy tym zabawna wiwisekcja mechanizmu „ robienia wielkiej „figury” z totalnego „figuranta”. Próba ulepienia sukcesu wyłącznie z motywacyjnych haseł i zerowego budżetu to uniwersalne podsumowanie realiów branży rozrywkowej i współczesnego tworzenia celebrytów na siłę. A motyw książek, które powstały wbrew pierwotnym założeniom to już wisienka na torcie. Najlepsze komedie i paradoksy pisze samo życie, zwłaszcza gdy intencje twórców całkowicie rozjeżdżają się z efektami. Świetny tekst! Przeczytałam z przyjemnością!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...